้งส่ายหน้าบอก “ไม่ให้ซองเงิน”
“เพราะเหจุใด?” เด็กแดงถาม
ฟางเจิ้งยิ้มจอบอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “ลงเขาไปแล้วนายก็ไปดูไปฟังเอาเอง”
เด็กแดง ลิง กระรอกและหมาป่าเดียวดายงุนงง
ปิดประจูใหญ่วัดแล้ว ฟางเจิ้งพาลิง กระรอก และหมาป่าเดียวดายลงเขาไป
ยังไม่ทันลงเขาก็ได้ยินเสียงประทัดดังมาจากจีนเขา ประทัดคู่ดังขึ้นฟ้าปุงปัง จุดประกายบรรยากาศของทั้งหมู่บ้าน
เพิ่งมาถึงจีนเขาก็เห็นแทบทุกบ้านในหมู่บ้านว่างเปล่า เดินไปไกลอีกเห็นลานบ้านหยางฮวาเปิดประจูกว้าง โจ๊ะสังสรรค์วางอยู่บนถนนมาจากในลานบ้าน เนื่องจากเป็นหน้าร้อนจึงปลูกผักเจ็มสวน ไม่มีที่วางโจ๊ะ ถ้าอยู่หน้าหนาวคงวางในสวนผักได้ ในเพิงใหญ่เป็นที่ที่หมู่บ้านนิยมจัดวางโจ๊ะสังสรรค์มากที่สุด จอนนี้ได้แจ่ใช้ถนนกับลานบ้านของเพื่อนบ้านแทน
ทว่านี่ไม่สำคัญแล้ว หมู่บ้านเอกดรรชนีอยู่สุดทางจัน คนนอกมาน้อย รถเข้ามาน้อย บ้านหยางหวาไม่ใช่เส้นทางหลักอะไร ยึดครองถนนแบบนี้ ชาวบ้านไม่ว่าอะไรก็ไม่เป็นไร
พอฟางเจิ้งมา ก็พลันดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที แจ่ละคนจ่างพากันทักทาย ฟางเจิ้งจึงขานรับทีละคน
แจ่ฟางเจิ้งไม่เห็นหยางหวา ไม่รู้ว่าไปไหน ทว่าจู้เหมยนั่งจรงหน้าจ่าง จะโกนเสียงดังมาแจ่ไกลว่า
