กันแล้ว บวมเป็นหัวหมูที่ได้มาตรฐาน
“แม่ง บังอาจทำเก่งที่ฉันเหรอ? ไป! หักแขนขามัน แล้วเอาไปแขวน!” เฉินเหล่าโกรธแล้ว ไม่อยากคุยกับฟางเจิ้ง ถ้าใช้คำพูดแก้ปัญหาได้จะดีที่สุด แต่ตอนนี้ได้แต่ใช้กำลังสั่งสอนอีกฝ่า ายว่าจะเป็นเด็กดีอย่างไร!
ผู้ชายสิบกว่าคนรอบๆ ด่าทอพร้อมกับกรูกันเข้ามา รัวหมัดไปทางฟางเจิ้ง
ฟางเจิ้งมองไปรอบๆ แสยะปากยิ้ม ก่อนยกฝ่ามือขึ้นมาตบใส่หมัดที่ชกเข้ามา!
กร๊อบ!
อ๊าก!
กระดูกแขนผู้ชายคนหนึ่งหัก เขากุมหมัดพลางถอยไป แถมยังร้องไห้โอดครวญ
ลูกถีบตามเข้ามาจากข้างหลัง ฟางเจิ้งหมุนตัวกลับ สลับก้าวทีหนึ่งก็แทบจะแนบหน้ากับอีกฝ่าย! ทำอีกฝ่ายตกใจจนถอยไปด้วยสภาพอนาถา แต่ก็เจอกับลูกถีบดังโครม ตัวเขาลอยออกไปช ชนกำแพงท่ามกลางเสียงดังสนั่น ห้อยอยู่สามวินาทีถึงตกลงมา…
“ต่อยคนเหมือนแขวนภาพ เวรเอ๊ย! คนมีฝีมือ เอาอาวุธมา!” เฉินเหล่าตกใจเช่นกัน เขาเคยฝึกการต่อสู้บนเขา เคยฝึกวิทยายุทธ์ และก็เคยได้ยินเรื่องเล่าต่างๆ นาๆ ทว่าไม่เคยเห็นใครต ต่อยตีคนได้ดั่งแขวนภาพวาดจริงๆ! เขาคิดมาตลอดว่านี่คือตำนาน เรื่องเล่า ไม่ใช่ความจริง วันนี้ได้มาเจอจริงๆ แล้ว จึงตกใจจนรีบพูด
ทุกคนที่เดิมทีจะพุ่งเข้าไปเห็นคนหน
