ม่เห็นอะไรเลย! พากันถามว่า “ผู้ดูแล คุณพูดอะไรน่ะ? ไม่เห็นมีใครเลย”
“ใช่ ผู้ดูแล ไม่มีใครนะ”
“มีคนจริงๆ…” สวีเหยียนแทบจะร้องไห้ เพราะเขาเห็นฉีลี่หย่ากำลังยิ้มให้เขา ยิ้มน่าสยดสยองมาก!
สวีเหยียนร้องด้วยความตื่นกลัว “ฉันไม่ได้ฆ่าแก แกยังไม่ตายนี่! แกเป็นตัวอะไรกันแน่…ฮือๆๆ…ฉันรู้แล้ว แกคือเจียงอัน! ใช่ไหม? แกคือเจียงอัน! ถ้าแกไม่หนีฉันคงไม่จับแก อย่ างมาก…อย่างมากก็แค่ตีแก ฉันแค่ขู่แก ไม่ได้คิดจะผลักแกตกหน้าผาจริงๆ…ถ้าแกจ่ายเงิน ฉันคงไม่ต้องตีแกทุกวัน และก็ไม่ต้องข่มขู่แกด้วย…ฮือๆ…”