จะทำแบบนี้ทุกวัน
ทำเสร็จสวีเหยียนก็เตรียมจะไป แต่ฟางเจิ้งพลันเรียกไว้ “ผู้ดูแลสวี เมื่อไรหลิวต้าเฉิงจะกลับมา?”
“เขาเหรอ ใกล้แล้ว พรุ่งนี้ก็คงจะกลับมามั้ง” สวีเหยียนตอบ
“อ้อ ประสกเฉินเซียวอยู่ที่นี่ไหม?” ฟางเจิ้งถาม เขาจำได้ว่าตอนแรกฉีลี่หย่ามาที่นี่ได้เพราะเฉินเซียวลงแรงช่วยด้วย อีกอย่างเฉินเซียวบอกว่ากำลังช่วยหลิวต้าเฉิงอยู่ที่นี่
สวีเหยียนส่ายหน้า “เขาเหรอ ออกไปทำงานข้างนอกกับหัวหน้าหลิว ก็คงจะกลับมาพร้อมกัน มีเรื่องอะไรรึเปล่า?”
ฟางเจิ้งถาม “อาตมาได้ยินมาว่าเพื่อนอีกคนก็มาด้วย ชื่อฉีลี่หย่า นายรู้จักไหม?”
พอเอ่ยถึงฉีลี่หย่า นัยน์ตาสวีเหยียนเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาอย่างชัดเจน จ้องฟางเจิ้งอยู่นานถึงตอบ “เธอกลับบ้านแล้ว”
พูดจบสวีเหยียนก็เดินหนีไป เห็นได้เลยว่าไม่อยากพูดเรื่องนี้กับฟางเจิ้ง
ฟางเจิ้งมองแผ่นหลังสวีเหยียนพลางเกิดลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีในใจ หันไปมองทุกคนในห้องที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นในการหลอกคนอื่น นัยน์ตาฟางเจิ้งเกิดประกายเย็นชาวูบผ่าน ถึงตอนนี้เขา เข้าใจสิ่งที่ควรเข้าใจพอสมควรแล้ว ถ้าจะทำความเข้าใจกับอะไรอีกก็คงเป็นเรื่องพวกนี้…ในเมื่อเป็นอย่างนั้น เขาก็ควรให้บทเรียนกับคนเหล่านี้แล้ว
ส
