ิ่งที่เรียนรู้ในใจลงไม่ได้ก็เหมือนกับ บแก้วใบนี้ เติมน้ำเต็มแล้วจะใส่น้ำเพิ่มอีกได้ยังไง? คนอื่นเติมให้เธอก็ล้นออก…เอ่อ หืม?”
หลี่จิ้งชูพลันตาค้าง เพราะเห็นๆ อยู่ว่าเธอเติมน้ำเต็มแก้วแล้ว ทว่าตอนที่รินเข้าไปอีก น้ำกลับไม่ไหลออกมา ราวกับว่าแก้วนี้คือถ้ำไร้ก้น รินน้ำเท่าไรก็ไม่ไหลออกมา!
ฟางเจิ้งมองทุกอย่างเงียบๆ ก่อนถามด้วยความแปลกใจหลายส่วน “หัวหน้า เมื่อกี้ว่ายังไงนะ?”
หลี่จิ้งชูหน้าแดงทันที เสแสร้งมาตั้งนานกลับพบว่าล้มเหลว ความเขินอายแบบนี้ไม่ได้น่าทุกข์ใจธรรมดาจริงๆ แต่เธอคิดไม่ออกว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมน้ำถึงไม่ล้นแก้ว? ออกแรงริน กา าน้ำก็แทบจะคว่ำลงบนแก้วแล้ว คล้ายๆ ว่าแก้วคือราชากระเพาะอาหาร คุณรินเท่าไรฉันกินเท่านั้น!
ฟางเจิ้งถาม “หัวหน้า ทำไมเงียบไปล่ะ?”
