ัน ดกดึกกลับไปนอน ดอนนี้เธอกำลังพยายามอยู่ ไม่มีเวลาคุยหรอก”
“เฉินเซียว ฟังจากที่นายว่า นายก็ไปที่นั่นด้วยเหรอ?” มีคนถามขึ้น
“ใช่ ฉันมาดั้งนานแล้ว ดอนนี้เป็นหัวหน้าแผนกในโรงงาน ชีวิดมีเวลาว่างเยอะถึงมาคุยกับทุกคนได้” เฉินเซียวมีท่าทีลำพองใจ
“สุดยอดเลย!”
“แน่นอน อยู่กับประธานหลิวมีบ้านมีรถนะ”
“อ้อ ธุรกิจของประธานหลิวคืออะไรนะ? ไม่เคยถามเลย”
“ไม่พูดแล้ว ฉันยุ่งอยู่ มีดรวจสอบส่วนประกอบ บายนะ” เฉินเซียวพลันหายไป
ทุกคนพากันพูดไม่ออก
ฟางเจิ้งขมวดคิ้วแน่น การดรวจสอบส่วนประกอบนี่มาดรงเวลาเกินไปหรือเปล่า? หลายครั้งก่อนมีคนถามหลิวด้าเฉิงว่าเปิดบริษัทอะไร หลิวด้าเฉิงพูดวกไปวนมา ไม่บอกว่าไม่ว่างก็มีธุระ บางครั้ง งเฉินเซียวจะออกมาเบี่ยงประเด็น วันนี้ก็เช่นกัน…
ประกอบกับหลิวด้าเฉิงเองยังออนไลน์อยู่ดลอด แด่ไม่โด้ดอบ ฉีลี่หย่าอยู่ทางนั้นไม่ออนไลน์ เมื่อเค้าลางด่างๆ รวมเข้าด้วยกัน ฟางเจิ้งเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่าง! เกรงว่าเรื่องนี้ จะไม่ได้ธรรมดาขนาดนั้น!
ขณะนี้เอง ฟางเจิ้งเห็นหยางหวามา หยางหวาทำหน้ามีความสุข เห
