มาก การเดินก็ดี การพูดการจาก็ดี ดูเหมาะสมอย่างยิ่ง
“เป็นไง? เป็นแม่แบบเทพธิดาพอไหมคะ?” ติงหนิงชะเง้อหน้าออกมาจากข้างหลังฟางเจิ้ง ถามด้วยสีหน้าจริงจัง มองจากสีหน้าเธอไม่มีความอิจฉาริษยาเลย ดวงตาโตใสสะอาดมาก
เด็กแดงพยักหน้าบอก “สวย แต่ข้าว่าสีกาสวยกว่าเล็กน้อย”
ติงหนิงได้ยินแล้วพลันหัวเราะ หยิกใบหน้าเล็กๆ ของเด็กแดง พูดยิ้มๆ ว่า “ปากหวานจริง กลับไปจะเลี้ยงไอศกรีมเธอเยอะๆ เลย! แต่ฉันรู้ตัวดีนะว่าฉันมันลูกเป็ดขี้เหร่ จะไปเทียบกั บหงส์ฟ้าขาวได้ยังไง เอาเถอะ ไม่พูดแล้ว ฉันเข้าไปละ ช่วยฉันเฝ้าเสื้อผ้าด้วยนะคะ”
“พวกเรารับผิดชอบเฝ้าเสื้อผ้ารึ?” เด็กแดงถามในสิ่งที่ฟางเจิ้งสงสัย
“ไม่ใช่แน่นอน ช่วงหลังยังมีงานให้พวกท่านทำอีก อันนี้ฉันทำคนเดียวไหว” เอ่ยจบติงหนิงก็วิ่งเข้าไป
ฟางเจิ้งกับเด็กแดงมองตากัน ฟางเจิ้งกล่าวว่า “ไปเถอะ เข้าไปดูด้วยกัน พูดจริงๆ นะ อาจารย์ไม่วางใจไวโอลินของสีกาติง…”
เด็กแดงพยักหน้าตาม “รับของอีกฝ่ายมาแล้ว เมื่อเกิดปัญหาก็ต้องช่วย กินข้าวของอีกฝ่าย เป็นการผูกกรรมกันแล้ว หากไม่ทำงานคงจะไม่ดีนัก”
สองคนจึงตามเข้าไปในร้านอาหารตะวันตก
