อการปล้นเหรอ? ขึ้นเขาไปจุดธูปดอกหนึ่งเป็นเงินเท่าไรเชียว! ที่สำคัญคือนั่นน่ะศักดิ์สิทธิ์มากด้วย!
เด็กแดงมองฟางเจิ้งอย่างน่าสงสาร ด้วยความจำใจ ฟางเจิ้งเลยได้แต่ใช้ความฝันยามต้มข้าวฟ่าง!
บริกรหญิงกำลังรอหลวงจีนสั่งอาหาร นึกอะไรบางอย่างออกทันควัน จากนั้นมองไปตรงหน้าอีกที คนมาจากไหนกัน?
“หืม? แปลกมาก หรือว่ามองผิด?” บริกรหญิงไม่ได้คิดอะไรมาก หมุนตัวเดินไป
ฟางเจิ้งกับเด็กแดงถึงค่อยผ่อนลมหายใจโล่งอกราวกับปลดภาระหนักอึ้งออก…ศีรษะเล็กกับใหญ่ชะเง้อออกไปเริ่มมองหาติงหนิง สรุปคือห่างไปไม่ไกล พวกเขาเห็นติงหนิงมาอยู่ข้างโต๊ะตัวหนึ ง คนที่นั่งสองฝั่งโต๊ะคือเด็กหนุ่มกับนางฟ้าของเขา ไม่รู้สามคนพูดอะไรกัน แต่ติงหนิงแสดงความเคารพอย่างสุภาพบุรุษมาก จากนั้นเริ่มสีไวโอลิน
ภาพนี้ดึงดูดสายตาคนไม่น้อย หลายคนเข้าใจว่ากำลังทำอะไร นัยน์ตามีเจตนาดี ใบหน้าประดับรอยยิ้มบาง
เด็กหนุ่มดูตื่นเต้นเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด นางฟ้าตรงหน้ายังคงยิ้ม เหมือนตกใจระคนดีใจนิดๆ ทว่าไม่ได้แปลกใจ ยังคงสบายๆ เหมือนเดิม
“อาจารย์ ข้าว่าพี่ติงหนิงดูพึ่งพาไม่ได้เลย” เด็กแดงพูดงึมงำ
“เรียกพี่เหรอ?
