่าเหมือนจะถูกรังแก เจ้าลิงอย่างไรก็ได้ เดินตามอาจารย์ไป แค่เรียนรู้ตามก็พ พอแล้ว ขณะเดียวกันยังแอบจำคำพูดทุกคำของฟางเจิ้งไว้แล้วนำมาลอกเลียน เด็กแดงมีท่าทีแบบนี้เช่นกัน เขาเองก็ไม่มีความเห็นอะไร!
ทว่าจะเป็นแบบนี้จริงๆ หรือ?
ตอนลงเขามาฟ้าเพิ่งสว่าง ฟางเจิ้งเห็นหวังโอ้วกุ้ยขี่รถจักรยานยนต์ออกมาพอดี บนเบาะหลังรถมีกล่องกระดาษใหญ่ใบหนึ่ง
“ประสกหวัง อรุณสวัสดิ์” ฟางเจิ้งเดินเข้าไปเอ่ยทักทาย
หวังโอ้วกุ้ยหัวเราะเสียงดัง “เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง อรุณสวัสดิ์ วันนี้ลมอะไรหอบพวกท่านลงเขามาล่ะ”
ฟางเจิ้งยิ้มบอก “ลมหอมน่ะสิ ประสก ออกไปซื้ออะไรกลับมาตั้งแต่เช้า?”
หวังโอ้วกุ้ยหน้าแดง หัวเราะเบาๆ ก่อนตอบ “วันนี้วันเทศกาลไม่ใช่เหรอ ผมซื้อของขวัญมาให้ครอบครัวนิดหน่อย เลียนแบบพวกวัยรุ่น โรแมนติกกันบ้าง…”
ฟางเจิ้งเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วพลันยิ้ม ในกล่องมีดอกกุหลาบกำใหญ่ จึงประนมสองมือเอ่ย “อมิตาพุทธ ประสก ทันสมัยจริงๆ นับถือๆ…”
“ไปไกลๆ เลยนะ อย่าบอกใครเชียว ไม่อย่างนั้นผมจะหักขาท่าน” หวังโอ้วกุ้ยหน้าแดง ปกติสามีภรรยาในหมู่บ้านให้เสื้อผ้ากันก็ถือว่าทันสมัยแล้ว การให้ดอกกุหลาบนี่ ถื
