” โอวหยางเฟิงหวาว่า
ฟางเจิ้งส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไร เขาไม่สนใจตรงนี้จริงๆ แม้ตนจะเป็นเจ้าอาวาส แต่ก็รู้ตัวเองดี ถึงอย่างไรวัดเอกดรรชนีก็เล็กเกินไป ส่งผลได้น้อยยิ่งด้วย คนมากมายไม่รู้จักวัดเอกดรรชนี อีกอย่างนักบวชวัดเอกดรรชนีที่เห็นจากภายนอกก็มีแค่ฟางเจิ้งรูปเดียว ส่วนหมาป่าเดียวดาย ลิง กระรอกและเด็กแดงนั้น พวกนี้คือศิษย์ที่ฟางเจิ้งรับไว้เอง คนที่รู้มีไม่มาก ต่อให้รู้ก็ไม่มีใครคิดว่าจริง คนรับสัตว์เป็นลูกศิษย์? คงได้แต่มองเป็นเรื่องตลกเท่านั้น
ก็เหมือนที่ฟางเจิ้งไม่เข้าใจวัดแสงสายัณห์ วัดแสงสายัณห์ไม่เข้าใจเขาก็ปกติมากเช่นกัน แน่นอนว่าเป็นอย่างที่โอวหยางเฟิงหวาว่าไว้ ไม่ว่าวัดเล็กใหญ่ ในด้านเนื้อแท้แล้วฟางเจิ้งคือเจ้าอาวาส ฐานะไม่ต่างอะไรกับเจ้าอาวาสวัดแสงสายัณห์ แต่กลับถูกจัดไว้ตีนเขา นี่ก็เกินไปหน่อยจริงๆ
แม้นักบวชจะไม่สนใจ แต่สายตาของชาวโลกกลับมองว่าตีนเขาสู้บนเขาไม่ได้ ลำดับการให้ความสำคัญต่างกัน ในสายตาคนนอก นี่จะบอกว่าวัดเอกดรรชนีเป็นวัดที่ไม่ติดอันดับชั้นหรือไม่?
แต่ฟางเจิ้งเป็นเจ้าอาวาสกลับคิดแบบนี้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะลุ่มหลงต่อสิ่งภายนอก ที่สำคัญคือ…ฟางเจิ้งขี้เกียจขึ้นเขา ไปหาความครึกค