กลาง ถ้าได้เล่นก็เล่น’
หวังคุนทำหน้าไม่เข้าใจ นี่หมายความว่าอย่างไร?
เมื่อถึงวันพุธ หวังคุนพาพวกเฉินเหว่ยไปที่สนามกีฬากลางประจำอำเภอ สนามกีฬานี้ดีที่สุดในอำเภอแล้ว และยังเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ของบาสเกตบอลที่มีผู้รักบาสเกตบอลทั้งหมดมารวมตัวกัน ต่อมาเถ้าแก่รับเหมาไว้เป็นของส่วนตัว จะเล่นบาสต้องจ่ายเงิน ในสถานการณ์ปกติ พวกนักเรียนอย่างหวังคุนจะมาเล่นบาสที่นี่น้อยมาก
ครั้งนี้หวังคุนเป็นเจ้ามือเลี้ยง พวกเฉินเหว่ยย่อมมาเล่นบาสกันอย่างมีความสุข
ตอนเริ่มพวกเขาแค่ดู แต่ก็ไม่พบอะไร เพียงแค่รู้สึกว่าคนที่มาเล่นในวันนี้บางตา คนมาดูบาสมีมากกว่าเดิมเล็กน้อย
พอถึงตาพวกเขา กลุ่มคนเดินเข้าไป ทุกคนตื่นเต้นมากเพราะที่นี่เป็นสนาม หวังคุนกับเฉินเหว่ยก็เช่นกัน ส่วนหลู่เจิ้งขายังไม่หายดีอย่างสมบูรณ์ต้องตรวจที่โรงพยาบาล จึงไม่ได้มาในวันนี้
พวกหวังคุนกับเฉินเหว่ยลงสนามบาสมาก็เล่นกันอย่างสบายใจ การชู้ตสามแต้มและแสลมดังก์ต่างๆ ของหวังคุนถึงใจยิ่งกว่าเดิม!
ฉายาราชาใต้แป้นของเฉินเหว่ยก็ไม่ได้โม้มา เขาเล่นจนหลายคนร้องโอดโอยหาแม่
เดิมทีคิดว่าเป็นเพียงการแข่งบาสครั้งหนึ่ง แต่ตอนที่พวกเขาเล่นเสร็จกลับมีคนค
