นหนึ่งมาหาพวกเขา
“อะไรนะครับ? จะให้พวกเราร่วมคัดตัวทีมเยาวชนระดับมณฑล?” เฉินเหว่ยกับหวังคุนตะลึงค้าง ก่อนจะดีใจยกใหญ่!
“ใช่ นี่หัวหน้าโค้ชทีมระดับมณฑลของเรา” ชายหนุ่มแนะนำผู้สูงอายุคนหนึ่งให้
ผู้สูงอายุจับแว่นตา พูดด้วยรอยยิ้ม “พวกเธอสองคนมีพรสวรรค์มาก ฉันถูกใจพวกเธอ แต่ว่าก็ต้องเป็นไปตามขั้นตอนนะ ว่ายังไง ไปไหม?”
“ไปครับ!” หวังคุนกับเฉินเหว่ยตอบกลับพร้อมกัน
เพียงแต่หวังคุนตกตะลึงในใจ เขามาที่นี่เพราะฟางเจิ้งชี้แนะให้ ทว่าโอกาสนี้…หรือว่าฟางเจิ้งทำนายชะตาได้? ภายในใจเกิดคำถามนับไม่ถ้วน แต่หวังคุนกดมันไว้ในใจ ไม่ได้พูดกับใคร ก่อนจะดีใจ ดีใจอย่างยิ่ง
ไม่นานข่าวก็แพร่กระจายไปถึงโรงเรียน ตอนที่หวังคุนเดินออกมาจากห้องพักครูประจำชั้น ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม! ในที่สุด ในที่สุดเขาก็เห็นรอยยิ้มของครูประจำชั้น ในที่สุดก็ไม่เห็นเขาชี้ไปนอกประตูแล้วพูดว่า ‘ออกไป! เรียกผู้ปกครองเธอมา!’
เฉินเหว่ยเดินออกมาด้วยสีหน้าตื่นเต้นเช่นกัน หัวเราะเบาๆ บอกว่า “ในที่สุดเราสองคนก็ไม่ต้องใช้ขยะแทนชื่ออีก พรุ่งนี้ยังได้ยืนพูดบนเวทีอีก จิ๊ๆ พวกเราเป็นนักเรียนชั้นเยี่ยมแล้ว แม่งโคตรตื่นเต้นเลย!”
“ใช่ ชีวิตคนเหมือนค
