เด็กดี! ความดีเลวของคนคนหนึ่ง ไม่ควรจะใช้ผลการเรียนเป็นตัววัดความสำเร็จ!
“ไต้ซือ วันนี้พวกเราจะไปแข่งกันที่เขตเล็กเยียนกว่าง ท่านจะไปไหมครับ” หวังคุนถามขณะกินข้าว
“คนที่นั่นเหมือนจะไม่ต้อนรับพวกโยมนะ” ฟางเจิ้งพูด
“ก็บางครั้งเท่านั้นแหละครับ พวกเราเล่นบาสที่ไหนก็ไม่ค่อยมีใครต้อนรับอยู่แล้ว ผมไม่เข้าใจเลยนะ สนามบาสมีไว้เล่นบาส เวลาเล่นถ้าไม่ตะโกนแหกปากจะเรียกว่าเล่นบาสเหรอ ทีพวกเขาเล่นไพ่นกกระจอกเสียงยังดังได้ แต่พวกเราเล่นบาสไม่ได้…แต่ถึงยังไงพวกเราก็ชินแล้ว เราเล่นกับแบบกองโจร มีโอกาสก็เล่น ถูกไล่ค่อยไป” หวังคุนไม่ใส่ใจ
ฟางเจิ้งยังไงก็ได้ จึงจะตามไปดูด้วย ถึงตอนนี้เขายังไม่เข้าใจว่าภารกิจของตนคืออะไรกันแน่ก็เถอะ! ทว่าเขาไม่อยากอยู่บ้านหวังคุนไปตลอดชีวิต
