่อหมาป่าเดียวดายสร้างคุณูปการ ฟางเจิ้งย่อมไม่ต่อว่ามัน เขากวักมือเรียก หมาป่าเดียวดายพลันวิ่งกลับมาอย่างว่าง่าย พวกนักเรียนมองตามมาก็ต่างตกใจ ตอนที่เห็นหมาป่าเดียวดายกลับไปอยู่ข้างเณรวัยรุ่นและนั่งลงอย่างว่านอนสอนง่าย แต่ละคนมองฟางเจิ้งด้วยสายตาแปลกใจ
แม้อำเภอชิงสุ่ยจะมีวัดเช่นกัน แต่หลวงจีนในวัดไม่มาที่อำเภอชิงสุ่ยเลย ต่อให้มาพวกเขาก็ไม่เห็นเพราะกำลังเข้าเรียนอยู่ เมื่อจู่ๆ เห็นหลวงจีนจีวรขาว กลุ่มพวกนักเรียนจึงประหลาดใจอย่างยิ่ง แน่นอนว่าที่ประหลาดใจกว่านั้นคือ หลวงจีนฝึกหมาตัวหนึ่งให้ลอยกลางอากาศได้อย่างไร!
หวังคุนกับเฉินเหว่ยจำฟางเจิ้งได้ในแวบแรก หวังคุนพลันวิ่งมา ยืนอยู่ข้างหลังประตูก่อนเรียกว่า “เฮ้ พวก พวกเราเคยเจอกันตอนกลางวันนี่ใช่ไหม นายฝึกหมาเก่งมาก! เล่นบาสได้
