เข้าใจความหมายของหมาป่าเดียวดาย ตามกฎของวัดเอกดรรชนี ทุกครั้งที่ฟางเจิ้งลงเขาจะพาตัวหนึ่งไปด้วย อีกทั้งจะเวียนกัน ช่วงวันก่อนฟางเจิ้งไปมาทั่ว มีเรื่องเช่นหมู่บ้านไต้หลี่ฝนตกกับรับมือพวกลักลอบล่าสัตว์ ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยนิดๆ จึงคิดจะพักผ่อนบนเขาอย่างสงบสักระยะ
ผลคือผ่านมานานขนาดนี้แล้ว นั่งอ่านวัชรสูตรในอุโบสถอีกกลับเกิดการตระหนักรู้ใหม่ การตระหนักรู้ครั้งนี้กินเวลาหลายวัน ทำให้แทบจะลืมเรื่องนี้ไป
หมาป่าเดียวดายมาหาครั้งนี้ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าอยากลงเขา
หมาป่าเดียวดายไม่พูดก็แล้วไป พอพูดขึ้นมา ฟางเจิ้งจึงขบคิดเงียบๆ คิดว่าควรจะลงเขาไปบ้าง ยิ่งประสบการณ์มากเท่าไรก็ยิ่งตระหนักรู้มากขึ้นเท่านั้น บุญกุศลยิ่งมากเท่าไรก็ยิ่งสำเร็จอรหันต์เร็วเท่านั้น และจะได้สึกเร็วๆ! อีกทั้งการตระหนักครั้งก่อนก็ตระหนักได้พอประมาณแล้ว ควรจะออกไปเติมไฟบ้าง
คิดถึงตรงนี้ ฟางเจิ้งยิ้มบอก “ควรลงเขาจริงๆ จิ้งฝ่า ครั้งนี้นายตามอาจารย์ลงเขาไปดีไหม?”
หมาป่าเดียวดายวิ่งมาโอดครวญ ไม่หวังว่าฟางเจิ้งจะตอบตกลงเรื่องให้มันลงเขาจริงๆ แต่ไม่นึกเลยว่าจะทำสำเร็จ มันอึ้งงันไปก่อน จากนั้นรีบตอบ “ดีๆๆ…อาจารย์ ท่านว่าอะไรก็ตามนั้น”
“
