อกกระโดดออกมา กางกรงเล็บขวางอยู่ตรงปลายเท้าฟางเจิ้งเหมือนกับตัวอักษรต้า (大) พลางร้องขึ้นว่า “อาจารย์ ท่านยังดูไม่ได้ ต้องรอให้เราศิษย์พี่ศิษย์น้องทำเสร็จก่อนถึงจะดูได้”
ฟางเจิ้งเหลือบมองห้องครัวแวบหนึ่ง ประตูห้องครัวปิดอยู่ บนหน้าต่างมีเจ้าลิงนอนหมอบ ส่วนที่เหลือโดนบังหมด มองไม่เห็นอะไรเลย เห็นท่าทีมีลับลมคมในของเจ้าพวกนี้แล้ว ฟางเจิ้งสนใจอยากรู้อยู่บ้างจริงๆ
“จิ้งควน เอ่อ…เรามาตกลงกันดีไหม? นายบอกอาจารย์มา พวกเขากำลังทำอะไรกันแน่?” ฟางเจิ้งนั่งยองลง ถามเอาใจกระรอก
ผลคือเจ้ากระรอกไม่ติดกับเลย มันส่ายหน้าด้วยความไม่ย่อท้อที่จะยืนหยัดต่อความถูกต้อง “ไม่บอก! ศิษย์พี่ศิษย์น้องคุยกันแล้วว่าห้ามบอกเรื่องนี้เด็ดขาด!”
“บอกไม่ได้จริงๆ เหรอ” ฟางเจิ้งถามพลางหัวเราะเบาๆ
“บอกไม่ได้!” กระรอกตอบด้วยความแน่วแน่มาก!
“บอกไม่ได้จริงๆ?”
“บอกไม่ได้!”
“พูดไม่ได้เหรอ?”
“บอกไม่ได้ว่าพวกเรากำลังต้มซุปเห็ดอยู่…เอ่อ อาจารย์ ท่านหลอกศิษย์ ฮือๆ…ท่านไม่ได้ยินอะไรใช่ไหม!” กระรอกพบว่าถูกหลอก จึงเกาะขากางเกงฟางเจิ้งปีนขึ้นมาบนบ่า ดึงหูฟางเจิ้งแล้วเริ่มทำตัวไร้ยางอาย…
ฟางเจิ้งเห็นดังนั้นก็หัวเราะเสียงดัง รีบพูดเสียงดังกังวาน “อืม อาจาร
