วินาทีนั้น ในหัวเขามีอักษรตัวใหญ่เพิ่มขึ้นมาหลายตัว…
เขาแทบจะร้องไห้ ‘ค่าบุญกุศลฉัน!’
แต่พอเห็นอักษรหลายตัวชัดเจนแล้ว ฟางเจิ้งไม่เสียใจ กลับแย้มยิ้ม เบนสายตาไปยังพวกหลินจื่อกับเหล่าเหลียง
จากนั้นฟางเจิ้งทำสองมือประสานมุทราอย่างรวดเร็ว ชี้ไปยังหลินจื่อพลางบริกรรมคาถาเงียบๆ เกิดความคิดขึ้นในใจ ทันทีที่หลินจื่อจะยิงธนูนั้นก็พลันเงยหน้ามอง ลูกธนูพุ่งขึ้นฟ้า ทะลวงผ่านเมฆหายวับไป!
“อาจารย์ หมาสองตัวนั้น!” กระรอกร้องเรียก
ฟางเจิ้งโบกมือ กล่าวว่า “จิ้งซิน ไล่หมาสองตัวนั่นไป”
เด็กแดงรู้สึกแค่ว่าฤทธิ์กำลังท่วมท้นในร่างกาย จึงแสยะยิ้ม มีประกายเหี้ยมโหดวูบไหวในดวงตา ไม่มีใครเห็นว่าเขาทำอะไร ได้ยินเพียงเสียงเพียะๆ สุนัขสองตัวที่กำลังจะรุมล้อมร้องเสียงดังและล้มลงกับพื้น ถูกตบปากจนเลือดไหล ระหว่างที่ฝั่งหนึ่งกลิ้งหลุนๆ แม่กวางอาศัยจังหวะนี้หนีไปแล้ว
ฟางเจิ้งสั่งการ “จิ้งซิน ไปห้ามเลือดรักษาแผลให้แม่กวางนั่น”
“อาจารย์ แล้วท่านล่ะ?” เด็กแดงมองหลายคนที่กำลังโกรธอยู่ไกลๆ
ฟางเจิ้งตอบเบาๆ “อาจารย์มีวิธี”
เด็กแดงพยักหน้า ก่อนกระโจนจากไป
“อาจารย์ ตอนนี้ให้พวกเราทำอะไร?” กระรอกถาม
ฟางเจิ้งยิ้มบอก “รีบหนีไปตอนที่พวก
