ทธมีพันด้าน และก็มีพุทธพันชนิด คนเองก็เช่นกัน พุทธคัมภีร์เพียงแค่ทำให้นายเห็นตัวเองชัดเจน เข้าใจจิตใจตัวเอง เป็นตัวของตัวเองจริงๆ ไม่ใช่กลายเป็นคนอื่น หรือกลายเป็นอย่างพุทธในความคิดตน…
อาตมาก็คิดแบบนี้ ดังนั้นถึงอาตมาจะอ่านคัมภีร์เหมือนกัน แต่สิ่งที่คิดถึงไม่ใช่พระพุทธเห็นว่าควรทำอย่างไร แต่เป็นเราควรทำอะไร ทำอย่างไร ถึงจะปฏิบัติตามเจตนาเดิมของตนได้ ไม่ใช่คิดว่าพระพุทธน่าจะทำอย่างไร อาจารย์ฝึกฝนตัวเอง แต่พวกเขาฝึกปฏิบัติธรรม
ยกตัวอย่างให้ง่ายขึ้นคือ พวกเขาใช้แม่พิมพ์หลอมออกมาเป็นพุทธ แต่อาตมาเหรอ…เดาว่าชีวิตนี้คงไม่เกี่ยวกับพุทธหรอก’ ฟางเจิ้งนึกถึงค่าบุญกุศลมากโขของตนแล้วก็เอ่ยเศร้าๆ
กระรอกแหงนหน้ามองฟางเจิ้ง ประกายวาววูบผ่านในดวงตา พึมพำในใจว่า ‘ทำตัวเอง ทำตัวเอง…ถ้าอย่างนั้นเราจะสำเร็จอรหันต์ได้ยังไง?’ วินาทีนั้น มีความคิดมากมายวาบผ่านในหัวกระรอก…
ฟางเจิ้งไม่รู้ว่าออกมาครั้งนี้ เจ้ากระรอกได้คิดอะไรมากมาย ในความทรงจำของเขา กระรอกน่าจะเป็นพวกกิน นอน หาของกิน กิน นอน หาของกิน กิน นอน…ถูกขโมย โกรธ…วนไปแบบนี้ ในหัวไม่น่าจะใคร่ครวญปัญหาทางธรรม
เหล่าเหลียงทางด้านหลังเห็นหลินจื่อยิงธนูขึ้นฟ้า ก็พูดด้
