แล้ว” ดวงตาเหล่าเหลียงเปล่งประกายเช่นกัน ทว่าก็ส่ายหน้าทันที “แต่ถ้าจะล่านกมังกรบิน อยู่นอกภูเขาทงเทียนค่อนข้างยาก เดินไปข้างในยังมีหวัง ไปเถอะ วันนี้ยังมีเวลาอีกเยอะ ค่อยๆ ไป ไม่รีบ”
หลินจื่อพยักหน้าบอก “ได้ นายเป็นผู้เชี่ยวชาญนี่ เอาตามนายเลย พวกเรา ไป!”
“มาแล้ว” ชายสองหญิงหนึ่งลุกขึ้นจากพื้น เดินตามเข้ามา
ขณะเดียวกัน ภายในแมกไม้ หมูป่าตัวหนึ่งที่หมอบอยู่บนต้นไม้อย่างตื่นตัวกำลังเลียบาดแผลตัวเอง
ตอนนี้เอง มีเสียงฝีเท้าดังแว่วมาจากไกลๆ หมูป่าลุกขึ้น ดวงตาแดงก่ำจ้องไปทางนั้น พุ่มไม้ถูกแหวกออก หมูป่ามองเห็นไม่ชัด ร้องเสียงดังพร้อมกับพุ่งชนเข้าไป!
ทันใดนั้นเอง เสียงสวดดังขึ้น “อมิตาพุทธ เจ้าหมูป่าอย่าไม่รู้ดีชั่วเลย อาตมามาช่วยนะ”
ทว่าหมูป่าพุ่งเข้ามาแล้ว เบรกรถไม่อยู่ เมื่อมาถึงก็มีฝ่ามือที่คุ้นเคยข้างหนึ่งตบเข้ามา ตามด้วยเสียงดังปัง หมูป่าเอียงตัวพุ่งออกไป กลิ้งไปบนพื้นครู่หนึ่ง ก่อนชนเข้ากับต้นไม้โบราณถึงจะหยุดลง หมูป่าส่ายหัว เงยหน้าขึ้นไปก็มองเห็นหลวงจีนจีวรขาวยืนอยู่กลางป่าไม้ มันมองฟางเจิ้ง มีประกายความสับสนวาบผ่านในดวงตา หัวล้านนี้ดูคุ้นตานิดๆ…
ฟางเจิ้งมองดวงตาเล็กๆ ที่สับสนของหมูป่า
