พลางส่ายหน้าด้วยความจำใจ คิดในใจว่า ‘ความจำของหมูป่านี่แย่จริงๆ มิน่าถึงไม่ติดอันดับกับเขา’
“จิ้งซิน” ฟางเจิ้งพูดเบาๆ จากนั้นหมูป่าจะเห็นเด็กน้อยสวมตู้โตวสีแดงเดินออกมาจากข้างหลังฟางเจิ้ง ม่านตาหมูป่าหดเล็กลงรอบหนึ่งทันที กล้ามเนื้อทั่วร่างบีบรัดตัว ขนแทบจะลุกขึ้นทั้งหมด!
หมูป่าความจำไม่ดีจริงๆ นั่นเป็นเพราะพวกมันขี้เกียจจะจำเรื่องที่ไม่สนใจ! ทว่ามีบางสิ่งที่พวกมันจำได้ อย่างเช่นสิ่งที่สื่อถึงอันตราย อย่างเช่นบรรพบุรุษน้อยไร้พ่ายมือฆ่าหมูป่าที่อยู่ตรงหน้าคนนี้!
หมูป่ารอบนอกทั้งเทือกเขาทงเทียนแทบทุกตัวเคยได้รับการดูแลจากฟางเจิ้งกับเด็กแดง โดยเฉพาะเด็กแดง กลิ่นอายน่ากลัวนั่นกับเปลวเพลิงที่พ่นออกมา ทำให้หมูป่าตกใจกลัวแทบตาย! มันจะลืมได้อย่างไร?
ดังนั้นหมูป่าจึงส่งเสียงคำรามต่ำ หมุนตัวกลับวิ่งหนีไป! ล่วงเกินไม่ได้ก็หนี! พริบตาเดียวมันก็หายไปในพุ่มไม้แล้ว
ฟางเจิ้งส่ายหน้าด้วยความจนปัญญา ตบๆ หัวเด็กแดง เด็กแดงฉีกยิ้ม ก้าวหนึ่งก้าวพุ่งออกไป…
‘ค่อกๆ…’ ไม่นานเด็กแดงก็กลับมา มือข้างหนึ่งจับหางหมูป่า มืออีกข้างจับเท้าหมูป่า เดินลากหมูป่าตัวใหญ่หนักหลายร้อยชั่งมาตลอดทาง หมูป่านั่นเหมือนสะใภ้เล็กที่จะถูก…ก็ว่า
