แม้เธอจะยังมีนิสัยอย่างราชินี แต่ตัวเธอกลับแผ่กลิ่นอายความเป็นกันเองอย่างหนึ่ง กิริยาท่าทางก็จะนึกถึงคนอื่นด้วยเช่นกัน
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณเป็นพ่อที่ดี” จิ่งเหยียนตอบ
“ไม่ครับ…ผมเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง ช่วยลูกตัวเองไม่ได้” เฉาชั่นพูดถึงตรงนี้ก็ก้มหน้าลง
“คุณทำดีมากแล้วค่ะ ถึงคุณจะหาเงินมาให้ไม่ได้มาก แต่ความรักที่คุณมอบให้เธอมากเหมือนกับพ่อของใต้ฟ้านี้เลย กระทั่งมากกว่านั้น ถ้าคุณอนุญาต ฉันก็อยากทำข่าวหัวข้อพิเศษให้คุณ อีกอย่างฉันจะช่วยประกาศเปิดรับบริจาคทางอินเทอร์เน็ตด้วย คุณก็รู้นี่ว่าโรคโลหิตจางมีค่าใช้จ่ายไม่น้อย คนทั่วไปหรือแค่คนสองคนช่วยอะไรคุณไม่ได้ แต่ถ้ารวมการช่วยเหลือจากผู้มีจิตใจดีนับไม่ถ้วน เก็บเล็กผสมน้อยเอาก็ไม่ใช่ปัญหา แต่ฉันเองก็ต้องรับผิดชอบจิตใจดีงามของทุกคนเหมือนกัน ดังนั้นฉันต้องเข้าใจสถานการณ์ของคุณก่อน คุณห้ามโกหก ไม่อย่างนั้นฉันจะช่วยไม่ได้นะคะ” จิ่งเหยียนพูด
“ครับ…ขอแค่ช่วยเสวี่ยเคอได้ ผมจะบอกทุกอย่างเลย” เฉาชั่นพูดด้วยความตึงเครียดนิดๆ
“ถ้าอย่างนั้นก็ง่ายแล้ว ฉันถามคำถามคุณก่อนข้อหนึ่ง คุณคิดว่าหลวงพี่ฟางเจิ้งหล่อไหม?” จิ่งเหยียนพลันถามคำถามด้วยหน้าทะเล้น
เฉาชั่นกับฟางเจิ้
