ึ้นว่า “อาจารย์ จัดการแล้ว!”
“ทำได้ดี ไปเถอะ” ฟางเจิ้งหัวเราะเบาๆ แล้วหันไปมองเฉาชั่นที่ใกล้จะเดินเข้าไปในเหมืองแล้ว นัยน์ตามีประกายวูบผ่าน
เมื่อเฉาชั่นเข้าเหมืองไป ทุกอย่างเหมือนปกติ เซ็นชื่อเข้างาน เปลี่ยนชุด จากนั้นตามทุกคนลงเหมือง ตอนนี้เองมีคนตะโกนว่าช่องผ่านอากาศตัน…
เฉาชั่นได้ยินแล้วใจสั่นวูบหนึ่ง รีบวิ่งเข้าไปทันที “เกิดอะไรขึ้น?”
“ช่องผ่านอากาศตัน เป็นปัญหาจริงๆ แคบเกินไปลงไปยาก” คนงานคนหนึ่งตอบ
“ไม่มีอากาศผ่านไม่ได้นะ จะมีปัญหาข้างล่างได้ ฉันไปเอง” เฉาชั่นพลันเอ่ยด้วยความกล้าหาญ
“เฉาชั่น ใจเย็นก่อน เรื่องนี้แก้ยาก ช่องผ่านอากาศแคบเกินไป คนจะติดอยู่ข้างในได้ง่าย แล้วต้องห้อยหัวนานๆ…อีกอย่างข้างล่างอากาศน้อยจะขาดใจตายเอาได้ง่ายๆ” มีคนพูดอย่างกังวล
เฉาชั่นถาม “เถ้าแก่ล่ะ?”
“เถ้าแก่โทรไม่ติด ไม่รู้ว่าไปไหน” ผู้ดูแลคนหนึ่งเดินเข้ามาบ่น
“เปิดช่องผ่านอากาศแล้ว ใครจะกล้าลงไปล่ะ” มีคนบ่นออดแอด
ผู้ดูแลก็ร้อนใจเช่นกัน วันนี้ไม่เริ่มงานย่อมเสียหายเป็นเงินก้อนใหญ่ ถ้าเถ้าแก่รู้เข้า เขาต้องรับเพลิงโทสะแน่ๆ
เฉาชั่นพูด “พี่หวัง ผมเป็นคนเก่าคนแก่ ข้างล่างเป็นยังไงผมรู้หมด ผมจะลงไปลองดู ถ้าไม่ไหวค่
