้ เสวี่ยเคอได้ยินพ่อคุยกับแม่ทุกวัน แต่เสวี่ยเคอไม่กลัว! เสวี่ยเคอมีพ่อกับแม่อยู่ข้างๆ ไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลย!” เฉาเสวี่ยเคอกอดเฉาชั่น ยิ้มร่าเริงบอก เฉาชั่นรู้ว่าเฉาเสวี่ยเคอยังไม่เข้าใจว่าความตายหมายถึงอะไร เขาเองก็ไม่อยากให้ลูกรู้ว่าความตายคืออะไร เพียงแค่กอดลูกสาวเอาไว้…
“เอาละ ไปหาแม่เถอะ ดูว่ากำลังทำอะไร” เฉาชั่นพูดเสียงเบา
เฉาเสวี่ยเคอพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนวิ่งเข้าไปในบ้าน
ส่วนเฉาชั่นหันหลังเดินออกไป เขารู้ว่าจะพักไม่ได้ อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยังพักฟุ่มเฟือยแบบนี้ไม่ได้! เขาต้องทำงาน! เขาต้องหาเงิน!
ภาพเปลี่ยนไปอีก ในสถานที่ก่อสร้าง ขณะที่เฉาชั่นกำลังเข้าห้องน้ำก็ได้ยินใครกำลังคุยอะไรบางอย่างแว่วๆ
“ได้ยินรึเปล่า? เรื่องเหล่าอู๋โดนจัดการแล้วนะ เรียกร้องไม่ได้แล้ว”
“อะไรนะ? เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทางครอบครัวมาเรียกร้องกันหมดยังไม่ได้อีกเหรอ?”
“ที่เหล่าอู๋ตายจะโทษเหมืองเราทั้งหมดไม่ได้ เขาไม่ฟังเองเลยตายอยู่ใต้เหมือง อีกอย่างฉันได้ยินมาว่าเถ้าแก่พวกเราชดใช้ให้ครอบครัวพวกเขาไปสามหมื่น! นายคิดดูคนตายไปแล้ว ครอบครัวจะมาเรียกร้องอะไรอีก? จะให้ถึงขั้นฆ่าเถ้าแก่เราเลยรึไง เงินได้ไปแล้วก็คว