งแต่งงานแล้วมองบ๊ะจ่างด้วยความตะกละเล็กน้อย
หญิงแต่งงานแล้วตอบ “เห็ดชนิดไหนในป่าที่มีพิษมากที่สุด? ยิ่งสวยแค่ไหนก็ยิ่งมีพิษ!”
เซี่ยตงเซิงได้ยินเข้าก็ไม่พอใจ เขาที่หัวเราะเบาๆ มาตลอดหน้ามืดทะมึนลง “คุณผู้หญิง นี่คือของจากหลวงพี่ฟางเจิ้ง ผมเอามาให้พวกคุณต่อ ในเมื่อทุกคนรังเกียจก็ช่างเถอะ ผมจะเก็บไว้กินเอง”
พูดจบ เซี่ยตงเซิงเก็บบ๊ะจ่างกลับ ก่อนฉีกบ๊ะจ่างออกเดี๋ยวนั้น เผยข้าวผลึกดั่งคริสทัลวาววับข้างใน วินาทีนั้นกลิ่นหอมเป็นพิเศษโชยออกมาอัดแน่นเต็มห้อง ทุกคนสูดลมหายใจเข้าลึกโดยไม่รู้ตัว ดมกลิ่นนั่นแล้ว สบาย! หอมมาก!
เซี่ยตงเซิงตกใจเช่นกัน เดิมทีคิดว่าบ๊ะจ่างนี่ดูดีแค่ใบ แต่ไม่นึกเลยว่าข้าวข้างในจะไม่ธรรมดาเช่นกัน ดูดีแถมยังมีกลิ่นหอม! ไม่ใช่กลิ่นแบบเลี่ยนๆ แต่เป็นกลิ่นหอมสดชื่นพิเศษ ติดตาต้องใจ
เซี่ยตงเซิงรู้ว่าบนเขาเอกดรรชนีมีของไม่ธรรมดา แน่นอนว่าไม่มองว่าข้าวนี่ผ่านสารเคมีมาก่อน แต่ชิมไปคำหนึ่งเบาๆ เมื่อเข้าปากมันนุ่มและหอมหวาน กัดเข้าไปมีเสน่ห์เต็มสิบ ในนี้ยังมีหน่อไม้ กลิ่นหอมข้าวหลอมรวมกับกลิ่นหน่อไม้ ตอนนี้เซี่ยตงเซิงเคลิ้มแล้ว หยีตาโดยไม่รู้ตัวก่อนยัดใส่ปากอย่างมูมมาม
ต่อมาเขาไม่สนใจ
