“ครั้งหน้าทำให้มากกว่านี้หน่อยนะ”
หยางผิงดึงเด็กแดงไว้ “หลวงจีนจิ้งซิน ท่านแอบขโมยมาให้ผมสักสองอันสิ ครั้งหน้าถ้าขึ้นเขาไปผมจะเอาลูกอมไปให้ดีไหม?”·
เป็นแบบนี้ฟางเจิ้งจะพูดอะไรได้? เขารู้ว่าจะเกิดสถานการณ์แบบนี้ ดังนั้นจึงทำมากเป็นพิเศษ ให้พวกเขาไปมากหน่อย
จนฟางเจิ้งส่งบ๊ะจ่างทั้งหมดครบรอบแล้วถึงยืนอยู่หน้าปากหมู่บ้าน คาดเดาอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้กลับไป แต่เดินออกไปนอกหมู่บ้าน
เด็กแดงถามด้วยความแปลกใจ “อาจารย์ เราจะไปที่ใด?”
ฟางเจิ้งยิ้ม “วันนี้วันไหว้บ๊ะจ่าง ปีก่อนๆ มีแข่งเรือมังกร ไม่รู้ว่าปีนี้มีไหม ถึงยังไงวันนี้ก็ว่าง ไปดูด้วยกันเถอะ ไม่ไกลหรอก”
เด็กแดง ลิง กระรอกกับหมาป่าเดียวได้ยินแบบนั้นพลันดีใจ เจ้าพวกนี้อัดอั้นอยู่บนเขาจนแย่แล้ว ในที่สุดก็ได้ออกไป! จึงเดินตามมาอย่างมีความสุข สรุปเดินครั้งนี้กินเวลาไปสามชั่วโมง!
ลิงมองแม่น้ำข้างหน้าพลางพูดเศร้าๆ “อาจารย์ ไหนท่านบอกว่าไม่ไกล?”
ฟางเจิ้งยิ้มเก้ๆ กังๆ “ครั้งก่อนนั่งรถมาก็ไม่ไกลจริงๆ…”
ทุกคน “…”
ฟางเจิ้งวิ่งไปที่ริมแม่น้ำ เด็ดต้นเฮาจื่อมา จุ่มไปในแม่น้ำแล้วพรมบนตัว
ลิงถามด้วยความแปลกใจ “อาจารย์ ทำอะไรอีก?”
ฟางเจิ้งตอบ “นี่คือประเพณีของพวกเรา ใช้น้ำ
