้เป็นเด็กดี จะต้องอบรมให้ดีๆ”
เด็กแดงทำหน้าเศร้าและสิ้นหวัง ขณะจะเอ่ยแย้งนั้น
กลับได้ยินฟางเจิ้งหัวเราะเบาๆ “ศิษย์ นายอยู่ที่นี่ฟังสีกาสั่งสอนเถอะ จำไว้นะ ฟังให้มาก คิดให้มาก จดจำให้มาก กลับมาแล้วอาจารย์จะสอบสิ่งที่นายเรียนรู้ในวันนี้ ถ้าอาจารย์ไม่พอใจกับสิ่งที่นายรู้มาก็อาจจะสวดมนต์เลยเถิดไปได้ ถึงตอนนั้น…อมิตาพุทธ นายเข้าใจ”
เด็กแดงมองฟางเจิ้งด้วยน้ำตานอง “อาจารย์ข้าผิดไปแล้ว ท่าน…”
“อมิตาพุทธ รู้สึกและแก้ไขเป็นเรื่องดีที่สุด เด็กดี ตั้งใจเรียนเถอะ อาจารย์จะไปฟังเพลง” พูดจบฟางเจิ้งหมุนตัวจากไป
เด็กแดงมองเงาแผ่นหลังฟางเจิ้ง รู้สึกเพียงว่าความหวังได้รับการช่วยชีวิตห่างไปไกลเรื่อยๆ หัวใจเจ็บปวด อยากจะตะโกนดังๆ ว่าข้าอยากกลับบ้าน!
ตรงหน้ามีใบหน้าสวยแต่น่ากลัวเพิ่มมา จากนั้นเด็กแดงรู้สึกว่าฟ้าดินหมุนวน ตาลาย…เขาสาบานว่าชีวิตนี้จะไม่เล่นกับผู้หญิงแล้ว! น่ากลัวเกินไป! น่ากลัวกว่าไอ้สารเลวหัวโล้น!
ฟางเจิ้งมองท่าทีเจ็บปวดของเด็กแดงพลางหมุนตัวกลับอย่างพอใจ ตรงไปพูดคุยกับพวกผู้ใหญ่บ้านเหลยกับเฮ่อหมิง ขณะเดียวกันก็ทำความรู้จักกับคนจำนวนหนึ่งในหมู่บ้านกับพวกอาสาสมัครคร่าวๆ พูดได้ว่าพวกอาสาสมัครต่างเป็นคนมีความสามารถ มีคนร้องเพลงเป็น ร้องเพลงชาวเขาเสียงดังกังวาน ทำให้พวกชาวบ้านพากันเอ่ยชม กระทั่งมีคุณตาคุณยายออกมาร้องประชันด้วย เวลานี้เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ฟางเจิ้งที่ได้ฟังเพลงน้อยมากฟินไปก
