ยวขจีภายใต้แสงของฟ้า ดุจดั่งแดนเซียน
“ป่าไผ่สวยมาก ไม่ได้การอีกเดี๋ยวต้องถ่ายรูปหน่อย กลับไปต้องไปหาคนมาตัดกลับไปจัดสวนหน่อย” โจวอู่ว่า
“ฉันเห็นด้วยนะ แต่ได้ยินว่าป่าไผ่เป็นของวัด ถ้าคุณจะตัดคงต้องถามก่อน” เก๋อเยี่ยนกล่าว
โจวอู่ตอบกลับอย่างไม่แยแส “จะถามทำไม เขาเป็นนักบวชจะเอาไผ่มากขนาดนี้ไปทำอะไร? อีกอย่างผมจะตัดไผ่ เขาจะขวางไหวหรือไง?”
เก๋อเยี่ยนคิดแล้วก็ถูกเลยไม่ได้โต้อะไร
ครอบครัวนี้วิ่งไปใต้ต้นไผ่ ใช้พลั่วทหารช่างขุดหน่อไม้ออกมาทีละหน่อ เดิมทีไม่มีอะไร แต่ไม่นานการกระทำของพวกเขาสร้างความไม่พอใจกับชาวบ้านจำนวนหนึ่ง เห็นโจวอู่ขุดหน่อไม้มาหน่อหนึ่ง พอมองดูแล้วก็พูดอย่างรังเกียจ “เล็กเกินไป!”
ก่อนโยนหน่อไม้ทิ้งแล้วขุดอีก
“นี่ก็ใหญ่ไป คงจะแก่แล้ว ไม่อร่อย ไม่เอาแล้ว!” ขุดอีก!
ขุดอีก…
………………………
