สีกาชื่ออะไร แล้วก็เด็กคนนั้นชื่ออะไร? อาตมาเป็นพ่อปลอมก็ต้องเป็นมืออาชีพหน่อย”
ผู้หญิงชะงักงันตามด้วยยิ้ม “ไม่นึกเลยว่าไต้ซือจะมีอารมณ์ขันแบบนี้ ฉันฉินเสี่ยว ลูกฉันต่งจวิน สามีฉันชื่อต่งปิง ไต้ซือ ท่านชื่ออะไรคะ?”
“อมิตาพุทธ อาตมาฟางเจิ้ง สีกา เล่าเรื่องเกี่ยวกับโยมต่งให้ฟังหน่อยได้ไหม?” ในเมื่อฟางเจิ้งจะปลอมเป็นบิดาต่งจวินแล้ว แน่นอนว่าต้องศึกษาให้ดี ไม่อย่างนั้นนานวันเข้า เกิดถูกเปิดโปงขึ้นมาจะทำอย่างไร?
“เหอะๆ ไต้ซือ ท่านไม่ต้องกังวลเรื่องถูกเปิดโปงหรอกค่ะ เมื่อก่อนปีหนึ่งจวินจวินเจอหน้าพ่อเขาแค่ครั้งสองครั้ง เจอกันไม่เกินสองสามชั่วโมง ถึงจวินจวินจะเลื่อมใสพ่อเขา แต่ว่า…ความจริงเขาไม่เข้าใจพ่อ งานสามีฉันต้องเก็บเป็นความลับ เขาพูดกับฉันน้อยมาก ฉันรู้แค่ว่าเขาทำงานเป็นสายล่อซื้อยาเสพติด…ที่มากกว่านั้นฉันไม่ค่อยแน่ใจ เขาไม่ใช่คนชอบพูด ปากหนักมาก แม้จะเจอหน้ากันปีหนึ่งครั้งสองครั้ง แต่ทุกครั้งจะรีบมารีบกลับ” ฉินเสี่ยวพูด
ฟางเจิ้งจินตนาการออกถึงผู้ชายแบบนั้น ผู้ชายที่ต้องละทิ้งครอบครัวเพื่อประเทศ ผู้ชายแบบนั้นยิ่งใหญ่มาก อย่างน้อยฟางเจิ้งก็ละอายใจไม่อาจเปรียบเทียบสู้ได้
วางสายไปแล้ว ฟางเจิ้งก็โทรหาลวี่เหลียงทันที
“เอ่อ ไต้ซือ ท่านต้องการเรื่องเกี่ยวกับตำรวจล่อซื้อยา? เอาไปทำอะไรครับ?” ลวี่เหลียงทำหน้ามึนงง
ฟางเจิ้งหัวเราะแห้งๆ “จะเล่าให้ลูกอาตมาฟัง ประสกเชื่อไหม?”
ลวี่เหลียงหัวเราะท
