มไม่เลวร้าย เขาไปลักขโมยผลไม้ป่าบ้านคนอื่น แต่กลับแบ่งผลไม้ป่าให้เด็กคนอื่นที่อยากกินหรือหิว ตอนที่ถูกจับได้ เขายังยืดอกออกไปถูกตี
เขาไล่ไก่ตีสุนัข แต่ตอนที่รถแล่นผ่าน เขาวิ่งออกไปช่วยสุนัข เขามีข้อเสียและก็มีข้อดี รวมกันแล้วถึงกลายเป็นตัวเขา
โลกนี้เพราะมีคนนานาประเภทมากมายถึงมีสีสัน ถ้าทุกคนเป็นสีเดียวกันมันคงจำเจเกินไป เขามีความผิด ค่อยๆ ชักพา เมื่อเขาแยกออกว่าอะไรถือถูกผิด ย่อมรู้ว่าควรทำอย่างไร ขืนฝืนขัดเกลาไปบางทีอาจเห็นผลเร็ว แต่มีโอกาสสูงมากที่จิตวิญญาณของเขาจะหายไปพร้อมกับการขัดเกลา’
‘อาตมาเข้าใจแล้วว่าทำไมท่านถึงออกจากที่นั่นมาเป็นนักบวชที่ศาลเจ้าเล็กแบบนี้’ หลวงจีนหงเหยียนยิ้มแห้งๆ เขาพบว่าหลวงจีนหนึ่งนิ้วมีความคิดมากมาย ที่มากกว่านั้นคือเอียงไปทางคน ไม่ใช่พระพุทธ! อย่างน้อยก็ไม่ค่อยถูกกับความคิดการบำเพ็ญเพียรที่ทุกคนคิด ไม่สนเรื่องการชิงดีชิงเด่นกัน แต่มักจะมีขอบมุมบางอย่าง ปกติไม่มีอะไร แต่ถ้าสัมผัส ทุกคนจะรู้สึกไม่สบาย
หลวงจีนหนึ่งนิ้วยิ้ม ไม่ได้ตอบอะไร
“คิดออกรึยัง?” ระบบพลันขัดความคิดฟางเจิ้ง
ฟางเจิ้งยิ้มเล็กน้อย “คิดออกแล้ว ตอนนี้อาตมาตั้งเงื่อนไขให้เด็กแดงไว้ง่ายมาก ไม่ฆ่าคน ไม่ฆ่าชีวิต ไม่ทำเรื่องเลวร้าย ว่านอนสอนง่าย แล้วเขาจะทำอะไรก็เชิญ”
“เอ่อ นอกจากนี้แล้ว นายไม่สนใจอะไรเลยเหรอ?” เห็นได้ชัดว่าระบบตกใจกับคำตอบของฟางเจิ้งมาก
“สนสิ เรื่องชีวิตประจำวันก็ต้องสนอยู่
