แล้ว? อีกอย่าง ใกล้แดงเป็นแดง ใกล้ดำเป็นดำ รับรู้บ่อยๆ จะซึมซับไปในตัวเอง ฉันเชื่อว่าเขาจะเข้าใจว่าอะไรควรมิควร ฉันคิดว่าพระโพธิสัตว์ก็คงไม่อยากได้เครื่องจักรสุธนกุมารหรอก?” ฟางเจิ้งหัวเราะแล้วดื่มน้ำชา
ระบบเงียบไปไม่ได้พูดอะไร ไม่รู้ว่าไปรายงานสถานการณ์หรือกำลังตรึกตรองถึงชีวิตคน
ระหว่างสนทนากันนั้น เด็กแดงแบกถังน้ำเข้ามา โยนถังไปในห้องครัว จากนั้นนั่งลงตรงหน้าฟางเจิ้ง กอดอกทำเสียงหึๆ “อาจารย์ เมื่อไรจะคืนพลังข้ามา?”
ถึงเด็กแดงจะไม่รู้ว่าพลังของตนหายไปได้อย่างไร แต่ขอเพียงไม่ใช่คนเขลา จะต้องรู้แน่ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับฟางเจิ้ง
ฟางเจิ้งยิ้ม “ที่นี่คือโลกมนุษย์ เอ็งจะเอาพลังไปทำอะไร?”
เด็กแดงอยากพูดมากว่ามีพลังก็จะฆ่าแกได้ไง ทว่าเขาไม่กล้าพูด แต่กล่าวอย่างเจ้าเล่ห์ “ถ้าศิษย์มีพลัง ไฉนต้องตักน้ำ? แค่กวักมือน้ำก็มาแล้ว! เหตุใดต้องลำบากขนาดนี้? อีกอย่าง ที่นี่มีแต่คนธรรมดา ศิษย์มีพลังจะได้ปกป้องความปลอดภัยของวัดเราได้ กระทั่งแสดงปาฏิหาริย์ดึงดูดผู้เลื่อมใสมากันนับไม่ถ้วน แสงธูปจะเยอะขึ้นไม่ใช่หรือ? แล้วก็ ศิษย์คือสุธนกุมาร ตอนแรกพระโพธิสัตว์ให้เชือกเงินทองกับศิษย์มาเส้นหนึ่ง ศิษย์เสกเงินทองของมีค่า โปรยให้กับคนที่ต้องการได้”
พอฟางเจิ้งได้ยินว่าเด็กนี่เสกเงินได้พลันสนใจนิดๆ ตอนนี้เขายากจนถึงขั้นเห็นเหรียญหนึ่งเหมายังต้องก้มเก็บ! แต่ก็รู้ดีว่าถ้าคืนพลังให้เด็กแดง จะสร้างปัญหามากกว่าประโยช
