ันจะกินอะไร?
ลิงร้อนใจเช่นกัน ช่วยไม่ได้ เด็กนี่โหดไป สู้ไม่ไหว เพียงแต่มันไม่เข้าใจว่าเจ้าอาวาสที่ปกติจะหลักแหลมมาก ทำไมวันนี้ถึงพูดจาไม่สมควร?
ฟางเจิ้งกล่าว “กินได้ แต่กฎของวัดเอกดรรชนีคือห้ามสิ้นเปลืองอาหาร นายจะกินหนึ่งหม้ออาตมาจะทำให้หนึ่งหม้อ แต่นายต้องกินให้หมด ถ้ากินไม่หมดละก็…”
“ถ้ากินไม่หมด ศิษย์จะยอมถูกลงโทษ อาจารย์ว่าอย่างไร ศิษย์จะทำอย่างนั้น” เด็กแดงตอบในทันที เขาไม่กลัวการเดิมพันกับฟางเจิ้ง อย่าว่าแต่ข้าวหนึ่งหม้อเลย ต่อให้ข้าวหนึ่งภูเขา เขาก็ใช้ไฟเผาเกลี้ยงได้?
ฟางเจิ้งพยักหน้าแล้วจุดไฟทำอาหาร
เด็กแดงเข้ามาใกล้ด้วยสีหน้าใคร่ครวญ “อาจารย์ ให้ช่วยหรือไม่?” เขาพูดไปอย่างนั้น แค่หยอกล้อฟางเจิ้ง
ทว่าฟางเจิ้งตอบด้วยมาดขรึม “ศิษย์เห็นใจอาจารย์แบบนี้เป็นเรื่องดี ถ้าอย่างนั้นนายมาทำข้าวเถอะ จากนี้หน้าที่หุงข้าวของวัดเอกดรรชนีจะเป็นของนาย อืม…จากนี้ไปนายดูแลส่วนนี้!”
เด็กแดงได้ยินแบบนั้นก็แทบจะกระอักเลือดเก่า เขาคือมหาราชาเซิ่งอิงผู้ผ่าเผย คือสุธนกุมาร ก่อนออกบวชเป็นบุตรผู้มั่งคั่งสุดยอด! หลังออกบวชก็เป็นพี่ใหญ่ที่มีเงิน อำนาจและผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง พอมาที่นี่ทำไมต้องเป็นนักบวชจุดไฟ? ที่เหลือเกินกว่านั้นคือฟางเจิ้งพูดจบก็โยนทุกอย่าง สื่อว่ามอบงานทุกอย่างให้นายแล้ว ไม่สนใจว่าจะยินยอมหรือไม่!
เด็กแดงกัดฟันพูดในใจ ‘เจ้ารอข้าก่อนเถอะ ไม่ช้าก็เร็วข้าจะกะซวกเจ้าให้ตาย! วันนี้จ
