ึงว่าก่อนหน้านี้ซุนเฉียนเฉิงร้อนใจจนเหมือนกับแมลงวันไม่มีหัวแล้ว ฟางเจิ้งยิ่งร้อนใจเข้าไปใหญ่…
เคาะมู่อวี๋ยังไม่อาจสงบลง เขาจึงต้องสวดมนต์ถึงสงบใจลงช้าๆ ขณะเดียวกันยังเอ่ยด้วยความปลงอนิจจัง “อาตมายังบำเพ็ญเพียรไม่ลึกล้ำ พบเจออะไรก็ปั่นป่วนจิตใจไปหมด เฮ้อ…”
ฟางเจิ้งสงบลงก่อนเคลื่อนความคิด อาศัยพลังของพระแม่กวนอิมปางพันเนตรพันกรเข้าไปในส่วนลึกความทรงจำลิง
ต่อมาพริบตาที่ฟางเจิ้งลืมตาอีกครั้งก็มาอยู่ตีนเขาวัดเอกดรรชนีแล้ว อยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้านเอกดรรชนี หางตาคือการเหลือบตามองเร็วๆ แวบนั้นของลิง ตรงทางเข้าหมู่บ้านมีผู้หญิงสองคนกำลังคุยกับเหมิงเหมิงจริงๆ
ฟางเจิ้งสูดลมหายใจเข้าลึก “นิ่ง!”
ภาพทั้งหมดหยุดนิ่ง ฟางเจิ้งเคลื่อนความคิดมาอยู่ข้างหลังเหมิงเหมิง มองผู้หญิงสองคนที่นั่งยองตรงหน้า คนหนึ่งผิวเหลืองเทียน พันผ้าขนหนู สวมเสื้อเชิ้ตลายตาราง สวมกางเกงยีนแนววินเทจ อีกคนปากแหลมแก้มลิง ดวงตาเล็กมาก เหนือคางมีไฝดำ สวมเสื้อขนตัวเล็กสีชมพู ในมือถือแท่งลูกอม รอยยิ้มดูเหลี่ยมจัด ราวกับกำลังพูดบางอย่าง
แต่เหมิงเหมิงส่ายหน้า เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้สุภาพมาก ไม่รับของจากคนแปลกหน้า
พอมองใบหน้าเล็กน่ารักของเหมิงเหมิงแล้วมองท่าทีของผู้หญิงสองคนนี้ ฟางเจิ้งเกิดเพลิงโทสะในใจอย่างไม่ทราบสาเหตุ! ตอนนี้เขาโกรธจริงๆ แล้ว! ยังมีคนทำเรื่องเลวทรามแบบนี้อีก ไม่กลัวว่าตายไปจะตกนรกหรือ?
“ระบบ โลกนี้มีนรกจริงๆ ไหม?” ฟ