างเจิ้งถาม
“นรกอยู่ในใจ” ระบบตอบคลุมเครือ แถมยังเตือนอีกว่า “เพลิงโทสะในใจนายร้อนแรงมาก ควรดับไฟ”
ฟางเจิ้งตะลึงงัน จากนั้นยิ้ม “ทำไม นายไม่อยากให้อาตมาช่วยพวกเธอกลับใจเหรอ?”
“อมิตาพุทธ คนชั่วย่อมมีคนชั่วคอยขัดเกลา เจอกับคนชั่วที่ไม่มีความดีต้องใช้ความพิโรธของพระวิทยราช วางดาบลง หันกลับคือฟากฝั่ง นั่นใช้สำหรับคนที่ในใจยังมีความดี ขอให้นายโชคดี…”
ฟางเจิ้งกล่าว “ขอบคุณ แต่ว่านายช่วยไม่ได้เลยจริงๆ เหรอ? มาพูดแค่นี้?”
“นายต้องพึ่งตัวเอง” ระบบตอบอย่างมีเหตุผล
ฟางเจิ้งมองบน ในเมื่อไม่มีหวังก็ช่างเถอะ ได้เห็นหน้าตาสองคนนี้ชัดเจนแล้ว เขาจึงลงเขาไปเงียบๆ ถึงตีนเขา ทั้งหมู่บ้านเกิดความวุ่นวาย ใครมีรถออกไปตามหานอกหมู่บ้าน ใครไม่มีรถอยู่ในหมู่บ้าน ค้นหาทั้งข้างในและข้างนอก หลุมเล็กหลุมใหญ่ แม่น้ำลำธารก็ไปหา…หวังโอ้วกุ้ยพาตำรวจมาตรวจสอบที่เกิดเหตุ
ฟางเจิ้งมองตำรวจอยู่ไกลๆ ล้วนเป็นคนรู้จัก นั่นคือตำรวจท้องถิ่นนามลวี่เหลียง ครั้งก่อนอวี๋กว่างเจ๋อหาชุดชั้นในก็ได้เขามาทำคดี ฟางเจิ้งไม่ได้คิดจะเข้าไปทักทาย แต่หาที่กว้างโล่งหน่อยใช้ความฝันยามต้มข้าวฟ่าง!
ลวี่เหลียงกำลังค้นหาเบาะแสพลันตาพร่ามัว มีภาพกลุ่มหนึ่งเพิ่มมาตรงหน้า เป็นผู้หญิงสองคนคุยกับเด็กหญิงคนหนึ่ง ตามด้วยหยิบแท่งลูกอมออกมา!
“ซุนเหมิงเหมิง?” ลวี่เหลียงใจสั่น จะร้องขึ้น แต่ตะโกนไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงพุ่งไปจะอุ้มซุนเหมิงเหมิง ทว่ามือกลับทะลวงผ
