ตาเนื้อ!
“ระบบ นายมั่นใจนะว่านี่คือไผ่ ไม่ใช่ไผ่ปีศาจไผ่?” ฟางเจิ้งถาม
น่าเสียดายระบบไม่สนใจเขาเลย
การเติบโตของไผ่หนาวเหนือกว่าที่ฟางเจิ้งจินตนาการ คืนนี้เขานั่งยองดูไผ่ข้างๆ มองมันเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งโตยิ่งหนา สุดท้ายพบว่ามีความหนาเท่าขาคน สูงสิบเมตรกว่า!
“คืนเดียวกลายเป็นต้นไผ่แล้ว?” ฟางเจิ้งอ้าปากกว้าง แม้จะตกใจอยู่บ้าง แต่ก็ต้องยอมรับ ถึงอย่างไรไผ่นี่ก็เติบโตเร็ว ไผ่ทั่วไปสามสิบสี่สิบวันถึงจะโต มิหนำซ้ำยังเป็นสินค้าจากระบบ? นอกจากนี้ข้าวผลึกยังสุกในคืนเดียวได้ ไผ่หนาวย่อมไม่ทิ้งกัน
ส่วนความหนาของไผ่นี่ ฟางเจิ้งรู้สึกตกใจนิดๆ เท่านั้น เพราะทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีนก็มีไผ่ที่ชื่อว่าไผ่มังกรยักษ์อยู่ เส้นผ่าศูนย์กลางสามสิบเซนติเมตร ไผ่หนาวตรงหน้าเทียบกับไผ่มังกรยักษ์ยังหุ่นดีกว่าเล็กน้อย…
ขณะฟางเจิ้งเหม่อลอย พลันรู้สึกว่าใต้เท้ามีบางสิ่งพุ่งมาจากดิน เขารีบขยับออก เป็นไผ่อีกต้นพุ่งออกมาจากดิน แทบเป็นขณะเดียวกันหมาป่าเดียวดายที่นั่งอยู่บนพื้นพลันกระโดดขึ้น หันไปจ้องใต้ก้นด้วยความโกรธ! เห็นได้ชัดว่าความรู้สึกที่ถูกใครบางลอบระเบิดรูทวารทำให้มันไม่พอใจมาก!
แต่ใต้ก้นเดิมทีที่มันนั่งอยู่เป็นไผ่งอกออกมาอีกต้น
ฟางเจิ้งมองไปรอบๆ พระเจ้า พื้นดินรอบๆ เหมือนจะมีตัวกราวด์ฮอกพากันมุดหัวขึ้นมา!
ฟางเจิ้งถอยหลังไปตามจิตใต้สำนึก ชิดกับไผ่ต้นหนึ่ง แทบเป็นขณะเดียวกัน เขาสัมผัสถึงปฏิกิริยาลุ่มลึกอย่าง
