คุณแล้วนี่ คุณพูดกับทุกคนเถอะ ดูทุกคนจะว่ายังไง…พวกเรากำลังประชุมอยู่พอดี พูดที่คุณรู้ได้ยินมาให้หมด” ปลายสายเป็นเสียงน่าเกรงขาม
ณ รัฐบาลเมืองเฮยซาน ชายวัยกลางคนกดปุ่มลำโพงแล้ววางมือถือไว้บนโต๊ะ เอ่ย “ทุกคนฟังหน่อยเถอะ แล้วค่อยหารือกันว่าจะรื้อไม่รื้อ”
จิ่งเหยียนใจเต้นระรัว ไม่นึกเลยว่าสายนี้จะหนักหนาแบบนี้ ไม่อยากเชื่อว่ากำลังประชุมกันในเมือง!
แต่จิ่งเหยียนไม่ประหม่า สูดลมหายใจเข้าลึก ค้นข้อมูลจากสิ่งที่ฟางเจิ้งพูดในสมองอย่างรวดเร็ว จากนั้นเรียบเรียงเป็นเรื่องราวพูดออกมา…ตอนนี้จิ่งเหยียนทิ้งฐานะนักข่าวเป็นครั้งแรก ไม่ได้บรรยายแบบเรียบๆ แต่มองว่าตนเป็นหลิวฟางฟาง บรรยายอย่างมีอารมณ์ความรู้สึกถึงความรักที่ต้องหยุดลงเพราะสงคราม แต่เพราะหัวใจจึงยังเดินหน้าความรักต่อไป เล่าไปพลางร้องไห้ไปพลางจนเล่าจบ เธอพบว่าวันนี้ได้แสดงความสามารถเหนือกว่ามาตรฐาน! เมื่อก่อนเธอเล่าไม่ได้ดีขนาดนี้!
เล่าเรื่องจบ อีกฝ่ายกลับเงียบ หัวใจจิ่งเหยียนเต้นตาม พวกเขาจะฟังตนไหม? จะซาบซึ้งรึเปล่า?
ตอนนี้เองปลายสายส่งเสียงดังขึ้น “ไม่นึกเลยว่าผีแห่งแม่น้ำซงฮวาจะมีเบื้องหลังแบบนี้”
“วีรบุรุษไปแล้ว จะหมดหนทางกลับไม่ได้”
“ฉันขอเสนอให้เก็บท่าเรือเก่าไว้ เพื่อภรรยาทหารอย่างหลิวฟางฟาง และก็เพื่อภรรยาทหารทุกคนในจีน ทหารสละชีพ จะให้ญาติพี่น้องพวกเขาไม่มีความหวังไม่ได้”
“เห็นด้วย!”
“ฉันเห็นด้วย!”
……
จิ่งเหยียนได้ยินเสียงปลายส
