ความเป็นตายของเขาไม่เกี่ยวกับอาตมา แต่ขึ้นอยู่กับสีกา”
พูดจบฟางเจิ้งโบกมือ กลับมาในวัดอีกครั้ง
ครั้งนี้ฟางเจิ้งไม่ได้พูดอะไร แค่สะบัดแขนเสื้อเดินไปหลังวัด แต่มีเสียงดังแว่วมา “สีกา อาตมาพูดในสิ่งที่ควรจะพูดแล้ว สีกาได้เจอคนที่อยากพบแล้ว ความเป็นตายเปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน อยู่ที่ใจชั่วนิรันดร์ ทุกสรรพสิ่งล้วนผันแปร มีเพียงใจที่นิรันดร์ ในใจมีนรก มีเขาคุนหลุนด้วยเช่นกัน จะเลือกทางใดใช้แค่ใจเท่านั้น”
…………………..
