งประเด็นไป “ไต้ซือ คือว่า…ผมไปทำงานก่อนนะครับ”
พูดจบหลิ่วเทาก็วิ่งไป นึกถึงความเก้ๆ กังๆ เมื่อครู่ เขาหน้าร้อนผ่าว ต้านไม่อยู่แล้ว
หลิ่วเทาไปแล้ว ฟางเจิ้งปิดประตูใหญ่วัด ถึงอย่างไรเส้นทางบนเขากำลังก่อสร้างอยู่ คนนอกเข้ามาไม่ได้ เปิดหรือไม่เปิดประตูไม่มีความหมายมากนัก
ปิดประตูแล้ว ในวัดคือโลกใบเล็กของฟางเจิ้ง ตอนนี้เขาไม่ต้องทำหน้าขรึม แสดงท่าทีของพระอาจารย์แล้ว แต่รอยยิ้มกว้างกว่าเดิม ความคร่ำเคร่งหายไปเล็กน้อย มีความผ่อนคลายเพิ่มมาหลายส่วน ยิ้มเอ่ยว่า “ระบบ รางวัลของอาตมาล่ะ?”
“จับตอนนี้เลยไหม?” ระบบถาม
“จับ! วันนี้อารมณ์ดี ดูสิว่าจะจับได้อะไร!” ฟางเจิ้งยิ้ม
“ติ๊ง! ยินดีด้วย จับได้เมล็ดไผ่หนาวหนึ่งเมล็ด”
“เอ่อ ระบบ นายล้อเล่นเหรอ? ดีเลวยังไงฉันก็ช่วยไว้หนึ่งคนนะ นายจับให้เมล็ดเนี่ยนะ?” ฟางเจิ้งเวียนหัวแล้ว
“อย่าไม่รู้จักพอ นี่คือเมล็ดไผ่หนาว ไผ่หนาวคือไผ่พิเศษที่เติบโตในแนวเขตหิมะตกตลอดปีของภูเขาคุนหลุน ดูไม่ต่างอะไรกับไผ่ทั่วไป แต่มันเขียวสดราวกับรูปปั้นหยก มันมีกลิ่นหอมพิเศษ ขับไล่ยุงได้ ที่สำคัญคือมันหอมมากจริงๆ…” ระบบพูด
ฟางเจิ้งมองบน “แล้วยังไง? ดีกว่านี้อีกมันก็แค่เมล็ด ลอยขึ้นฟ้าได้รึเปล่า?”
“เมล็ดเดียว? เหอะๆ…เจ้าคนไร้ความรู้ ไปตรวจดูไผ่เองก่อนว่าเป็นพืชยังไงค่อยว่ากัน แล้วก็ตกลงนายจะเอาไหม? ถ้าไม่เอาฉันจะทิ้ง” ระบบกล่าว
“อย่า! เอา! ฉันเอา! กว่าจะได้จับรางวัล จะไม่เอาได้ยั
