งไงล่ะ?” ฟางเจิ้งรีบโวย ต่อให้ขายุงเล็กกว่านี้อีกแต่ก็ยังเป็นเนื้อ ของที่จับมาได้วางไว้แล้ว อย่างไรก็ดีกว่าทิ้ง
ต่อมามีแสงพุทธส่องประกายตรงหน้าฟางเจิ้ง เขายื่นมือไปรับไว้ แสงพุทธหายไป มีเมล็ดสีเขียวสดมรกตเพิ่มมา เอาขึ้นมาส่องแสงตะวันดู มันโปร่งใสมากราวกับหินหยก สวยมาก!
“ขอเตือนอย่างเป็นมิตร นี่คือไผ่หนาวพุทธศาสนา นายจัดการขอบเขตการเติบโตของมันได้” ระบบพูด
ฟางเจิ้งตะลึงงัน ก่อนพูด “จัดการขอบเขตการเติบโตได้ด้วย? ระบบ อย่าล้อเล่นน่า เมล็ดเดียวจะโตไปได้แค่ไหนเชียว? ฉันคิดว่าปลูกในวัดก็พอแล้ว”
“เหอะๆ…” ระบบหัวเราะเยาะสองที น้ำเสียงเต็มไปด้วยการดูถูกต่อคนเขลาขาดความรู้
เส้นสีดำโผล่มาตรงหน้าผากฟางเจิ้ง “ระบบ นายหัวเราะแบบนี้ระวังจะถูกตบ”
“เหอะๆ…” ระบบหัวเราะต่อ
ฟางเจิ้ง “23￥#@…”
ฟางเจิ้งหยิบมือถือมา รีบตรวจดูข้อมูลของไผ่ ไม่อย่างนั้นจะถูกระบบหัวเราะเยาะแบบนี้บ่อยๆ พระโพธิสัตว์ดินเหนียวจะต้องติดไฟ มิหนำซ้ำเขาจะเป็นนักบวชปลอมด้วย
“ต้นไผ่ เรียกอีกชื่อว่าไผ่ สายพันธุ์นานาชนิด มีไผ่ศร…ปกติจะเติบโตผ่านก้านรากที่เลื้อยไปใต้ดินกลายเป็นปึกแผ่น”
“เติบโตเป็นปึกแผ่น?” ฟางเจิ้งคว้าจุดสำคัญได้ เอ่ยขึ้น “เมล็ดนี่ไม่ได้โตเป็นต้นเดียวเหรอ?”
“ว่างๆ ก็อ่านหนังสือทำไมหมื่นครั้งบ้างนะ แล้วก็ฉันไม่ใช่พี่เลี้ยงนาย” ระบบพูดแขวะอย่างหมดแรงเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบกลับ “ไผ่หนาวมีจุดเด่นและความพิเศษของต้นไผ่ทั้งหมด เมล็
