นใจ ฟางเจิ้งเลยเล่าต้นสายปลายเหตุง่ายๆ
จูหลินได้ยินดังนั้นจึงปิดปาก “ไม่ใช่มั้ง? มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? เด็กนี่ใจกล้ามาก ใจกว้างไปรึเปล่า?”
ฟางเจิ้งพูด “เรื่องก็เป็นแบบนี้ น่าสงสารแม่คนนั้น”
“ถ้าอย่างนั้น…หลวงพี่ฟางเจิ้ง ท่านไม่คิดหาวิธีช่วยหน่อยเหรอคะ?” จูหลินถาม
ฟางเจิ้งยิ้มไม่ตอบ แต่ถามกลับ “สีการู้ไหมว่านักไลฟ์ที่รับเงินเด็กนั้นเป็นใคร?”
จูหลินยิ้มแห้งๆ “ฉันจะรู้ได้ยังไงล่ะคะ ถ้าท่านรู้ชื่อในโลกอินเทอร์เน็ตของเขาก็จะรู้ว่าไลฟ์สดของใคร แล้วก็ถามได้ ถ้าไม่รู้นั่นก็ยากแล้ว คนที่ส่งของขวัญให้ทุกวันมีเยอะมาก ใครจะรู้ว่าตัวจริงเป็นใคร”
ฟางเจิ้งตบเข้าที่หน้าผาก “เกือบลืมไปเลย ชื่อในอินเทอร์เน็ตเขาคือราชาสูงศักดิ์”
“ราชาสูงศักดิ์เหรอ สูงศักดิ์…อะไรนะ? คงไม่บังเอิญเกินไปมั้ง?!” จูหลินพลันร้องเสียงแหลม
ฟางเจิ้งเห็นปฏิกิริยาโต้ตอบของจูหลินก็มึนงงเล็กน้อย บังเอิญอะไร?
ไม่ต้องให้ฟางเจิ้งถาม จูหลินพูดต่อ “ไม่ต้องถามคนอื่นแล้วค่ะ เด็กคนนี้จะส่งจรวดมาให้ฉันแทบทุกสองสามวัน ตอนนั้นฉันยังเจาะจงถามอายุกับงานเขา…จะเป็นลม! ทำไมฉันซวยแบบนี้นะ ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”
“บังเอิญมากจริงๆ แต่นี่อาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร” ฟางเจิ้งพูด หัวเราะเบาๆ พลางมองจูหลิน ไม่พูด แต่ความหมายชัดเจนมาก
จูหลินมองค้อน “เอาเถอะ อย่ามองฉันแบบนั้น ถึงฉันจะชอบเงิน แต่หญิงงามรักเงินก็ยังมีคุณธรรม! ฉันจะคืนให้สองหมื่นหยวน แต่อีกสอ
