ใจราคาค่างวดของการถ่ายหนัง คิดว่าอวี๋กว่างเจ๋อแค่พูดเล่นๆ ไปอย่างนั้น
ฟางเจิ้งคุยทางด้านนี้เสร็จ ไม่นานคอมเมนต์ก็เริ่มมาอวยกัน พวกผู้หญิงจากกองถ่ายเรื่องล่มเมืองมากันหมด คอมเมนต์กันไปต่างๆ นานา ฟางเจิ้งจึงเก็บมือถือไปอย่างเด็ดขาดแล้วไปขุดผักป่า
ทำงานอยู่หนึ่งชั่วโมงก็ได้ผักป่ามาสองตะกร้า ในที่สุดฟางเจิ้งก็พาลิง หมาป่าเดียวดาย และกระรอกขนของกลับ
กลับขึ้นเขามาแล้ว เขานำหน่อหลิ่วเฮากับผูกงอิงลวกน้ำร้อน หยิบออกมาบีบน้ำออกวางไว้ข้างๆ จากนั้นหยิบซีอิ๊วออกมาหน่อย ก็เสร็จสิ้นการเตรียมอาหารประเภทผักเขียวแบบง่ายๆ
ฟางเจิ้งชิมหน่อหลิ่วเฮาก่อนคำหนึ่ง กลิ่นหอมสดชื่นกลั้วปาก เต็มไปด้วยกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิ ตามด้วยใบผูกงอิงอีกคำ สีหน้าฟางเจิ้งพลันแปลกไป แต่ก็ยังกลืนลงคอ แล้วอาศัยจังหวะที่เจ้าสามตัวไม่อยู่รีบดื่มน้ำบริสุทธิ์ไปอึกใหญ่ จากนั้นแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง หยิบผักสดออกไปสองชาม
เจ้าสามตัวนี้อาศัยจังหวะที่ฟางเจิ้งทำอาหารออกไปเล่นที่ไหนไม่รู้
ฟางเจิ้งวางข้าวลงบนโต๊ะ หมาป่าเดียวดายได้กลิ่นจึงวิ่งกลับมาก่อน เห็นฟางเจิ้งเตรียมกินข้าวแล้วจึงคาบชามกระถางดอกไม้ของมันวิ่งมาอย่างว่าง่าย ฟางเจิ้งตักให้มันเต็มๆ ก่อนพูดยิ้มๆ “วันนี้อยากลองผักใหม่ไหม? ของดีนะ แก้ร้อนในด้วย”
พูดจบฟางเจิ้งหยิบผูกงอิงกำเล็กจิ้มซีอิ๊วแล้ววางลงในชามของหมาป่าเดียวดาย “รีบกินสิ เดี๋ยวพวกมันกลับมานายจะไม่ได้โชคดีได้กินเยอะแบบนี้
