น หมาป่า ลิงและกระรอกอีกครั้ง
แต่ฟางเจิ้งก็มีความสุข อ่านพุทธคัมภีร์ทุกวัน ยามว่างจะไปดูกองถ่าย คนกองคุ้นเคยกับเจ้าอาวาสน้อยขาวสะอาดรูปนี้มาก โดยเฉพาะการแสดงในวันนั้นที่เอาชนะทุกคนได้ ทุกคนเลยเรียกฟางเจิ้งว่าจักรพรรดิภาพยนตร์น้อย แน่นอนว่าการมาของเขาเป็นที่ต้อนรับอย่างยิ่ง
ฟางเจิ้งเห็นถึงความลำบากของนักแสดงเป็นครั้งแรก ไม่ว่าจะเป็นลูกมือหรือหลี่เสวี่ยอิงนักแสดงหลัก หรือตัวประกอบ แทบทุกคนแสดงหลายครั้งจนกระทั่งผ่านถึงจะหยุด กินข้าวไม่ตรงเวลาเป็นประจำ เชือกสลิงลอยไปลอยมา กลิ้งไปมาในโคลนเป็นเรื่องปกติ…
ทุกคนเหนื่อยกันมาก ใจไม่คิดถึงอย่างอื่นแล้ว
หนึ่งสัปดาห์จวนจะผ่านไป ฟางเจิ้งก็มาสวดมนต์ให้ข้าวผลึกอีก วันนี้จัดการทุกอย่างแล้ว ปิดประตูวัดแล้วเดินมาข้างนาข้าว หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปเห็นเงาหน่ออ่อนสีเขียวในนาข้าวเล็กน้อย เขาถกขากางเกงขึ้น ลงไปดึงหญ้าในนาออก ดูแลนาข้าวผลึกอย่างดีที่สุด
เมื่อจัดการทุกอย่างแล้วก็มาที่ริมนาข้าว สวดมนต์
“หลวงพี่ฟางเจิ้งสวดมนต์อีกแล้ว!” สองวันนี้หลินตงสือเหนื่อยจนแทบยกเอวไม่ขึ้น พลันเห็นฟางเจิ้งนั่งลงสวดมนต์จึงร้องเรียกทันที
ผลคือทุกคนที่พักผ่อนต่างหันมามอง คนที่เคยฟังฟางเจิ้งสวดมนต์ต่างให้ความสนใจ ความรู้สึกที่จิตวิญญาณหลุดพ้น ทั้งกายและใจผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์แบบนั้นมันน่าหลงใหล!
แต่…
“มองอะไรกัน? ถ่ายต่อสิ วันนี้ฉากสุดท้ายแล้ว ถ่ายเสร็จจะได้พักด้วยกัน พรุ่งนี้ต้
