่ไม่ถูกแช่แข็งตาย แต่กลับเติบโต! ที่แปลกกว่านั้นคือพื้นที่อื่นๆ เป็นน้ำแข็งหมดแล้ว แต่น้ำในนาข้าวไม่แข็ง! ยื่นมือไปในนา น้ำเย็นๆ ทว่าเพียงแค่เย็นนิดหน่อย ไม่ได้หนาวเข้ากระดูก
ดวงตาหลี่เสวี่ยอิงเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ก่อนกลับกองถ่ายด้วยคำถามในหัว วันนี้จะเปิดกล้องแล้ว เธอต้องเตรียมตัวเยอะมาก ถึงจะมีความสงสัยเต็มไปหมด แต่ก็ทำได้แค่ยัดใส่เข้าไปในท้อง
ทางด้านกองถ่ายดำเนินการจนเสร็จสิ้นถึงช่วงบ่าย ช่วงบ่ายนี้เพียงแค่ลองกล้อง ยังไม่ได้ถ่ายจริงๆ กว่าจะเสร็จงานก็เย็น
กลุ่มคนมารวมตัวกัน มองไปทางนาข้าวด้วยใจจดจ่อรอคอย
“ทำไมเณรถึงยังไม่มาสวดมนต์อีก?” มีคนถาม
“ไม่รู้ คงลืมมั้ง”
“ฉันว่าเมล็ดนั่นแข็งตายแล้ว เขาคงปล่อยแล้ว” หลัวลี่งึมงำ
“แข็งตาย? เฮ้ย นายไม่พูดฉันเกือบลืมไปแล้วนะเนี่ย ตอนเช้าน้ำในแอ่งที่อื่นแข็งหมด ทำไมในนาถึงไม่แข็งล่ะ? หรือว่าข้างใต้จะมีน้ำพุร้อน?” หลินตงสือกล่าว
“เป็นไปไม่ได้ ถ้ามีน้ำพุร้อนต้องสัมผัสได้จากข้างบน หมอกตอนเช้าก็ยังเอาไม่อยู่” เหล่าเถากล่าว
“ถ้าไม่มีน้ำพุร้อน อากาศแบบนี้เมล็ดนั่นต้องแข็งตายแน่ๆ” หลัวลี่เอ่ย
“แข็งตายรึเปล่าไปดูก็รู้เอง” หลินตงสือยืนขึ้นแล้ววิ่งไปข้างนา ก้มหน้ามอง ก่อนกลับมาด้วยสีหน้าราวกับเห็นผี
“เป็นอะไร?” เหล่าเถาถาม
“มีศพในนาเหรอ?” หลัวลี่ถาม
“ถุย นายใช้คำที่ดีกว่านี้ไม่ได้รึไง? ยังมาศพอีก…” เหล่าเถาตัวสั่น ด่าไปยิ้มๆ
หลินตงสือยิ้มแห้งๆ “หลัวล
