รูป มีเพียงภาพสีทองผืนหนึ่ง! ถึงภาพนี้จะเปล่งแสงวาววับภายใต้แสงไฟ ทว่าก็เป็นภาพ จะไปเทียบกับพระพุทธรูปได้ยังไง? อย่างน้อยหลี่เสวี่ยอิงก็คิดแบบนี้
เธอมองฟางเจิ้ง ก่อนมองวัดเล็กพลางนึกถึงวิธีหาเงินของหลวงจีนโง่เขลา หลี่เสวี่ยอิงก็ได้ข้อสรุปมาว่า ‘คงจะจนล่ะนะ…’
หลี่เสวี่ยอิงเงยหน้ามองพระแม่กวนอิมปางพันเนตรพันกร แต่ไม่รู้ว่าควรจะขอพรอะไรดี
ฟางเจิ้งกังวลเล็กน้อยเหมือนกัน เคยเจอญาติโยมมาไม่น้อย ปกติเข้ามาจุดธูปไหว้พระขอพรแล้วออกไป แต่มาเหม่อมองพระแบบนี้นี่เป็นครั้งแรก จึงอดใจไม่ไหวเอ่ยถาม “สีกา เป็นอะไรหรือ?”
หลี่เสวี่ยอิง “ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะขอพรอะไรดี ไต้ซือมีคำแนะนำไหมคะ?”
ฟางเจิ้งแทบจะมองบน เธอมาไหว้พระขอพรจะให้อาตมาแนะนำให้อีก? คิดว่าอยู่ห้างรึไง? อาตมาเป็นพนักงานขายของเหรอ? ฟางเจิ้งเพิ่งเคยเจอญาติโยมพิลึกแบบนี้เป็นครั้งแรก จึงส่ายหน้าด้วยความจำใจ “อาตมาไม่รู้จะแนะนำอะไรให้สีกาดี แต่พระแม่กวนอิมปางประทานบุตรชำนาญเรื่องการให้ลูก ถ้าจะขอลูกก็ขอกับท่าน ส่วนพระแม่กวนอิมปางพันเนตรพันกรเน้นเรื่องการปกปักมากกว่า แต่หลักๆ แล้วก็ยังเป็นเรื่องความสงบสุข”
หลี่เสวี่ยอิงพยักหน้า “เข้าใจแล้วค่ะ ถ้าอย่างนั้นขอให้สงบสุขแล้วกัน”
หลี่เสวี่ยอิงอธิษฐาน คุกเข่าไหว้พระ…
ฟางเจิ้งเปิดเนตรสวรรค์ดูเป็นพิเศษ แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือหลี่เสวี่ยอิงไม่มีเคราะห์ร้ายอะไรเลย แต่ก็ไม่ได้มีโชคดีที่มาก ถือว่าปกติ…
อธ
