นใดๆ และสว่างไสวแล้ว ผู้กำกับอวี๋ที่จะพูดโกหกต่อต้องกลืนคำลงไป ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เมื่อเผชิญหน้ากับเณรน้อยที่แววตาใสสะอาดดั่งแสงตะวันแล้ว ขณะที่เขาจะพูดโกหกจะเกิดความรู้สึกละอายใจ ตนที่เป็นคนปลิ้นปล้อนอยู่ในสังคมมานานขนาดนี้ ในด้านการโกหกพูดได้ว่าเขาครองรางวัลตุ๊กตาทองออสการ์ได้แน่นอน เรียกได้ว่าหนังหนาทนทานยิงแทงไม่เข้า
ทว่ามาเจอกับเณรตรงหน้า เขากลับเกิดความละอายใจ ไม่กล้าพูดโกหกต่ออีก
ผู้กำกับอวี๋ยิ้มเจื่อนๆ “ขอโทษครับเจ้าอาวาส เมื่อกี้ผมโกหก ถ้าอย่างนั้นขอตัวไปคุยกับคนในหมู่บ้านก่อน เดี๋ยวจะขึ้นเขามาคุยกับท่านดีไหม?”
แม้จะได้สัมผัสกันในช่วงเวลาสั้นๆ ทั้งยังไม่รู้ว่าพระธรรมของฟางเจิ้งเป็นยังไง แต่ความใสสะอาดโดยธรรมชาติของฟางเจิ้งไม่มีความรู้สึกเจือปนทางโลกเลย ทำให้ดวงตาเขาเปล่งแสงสว่างและยังมีความชื่นชม ในสังคมที่เห็นเงินเป็นสิ่งสำคัญในสมัยนี้มีคนเอกลักษณ์แบบนี้ได้ นอกจากทารกที่เพิ่งเกิดแล้ว เขาหาคนที่สองไม่เจอเลยจริงๆ นี่คือนักบวชโดยแท้ เขาไม่อยากสร้างความลำบากให้อีกฝ่ายมากนัก แต่ก็ไม่รู้ว่าฟางเจิ้งไม่มีกิเลสอะไรเลยจริงๆ และใสสะอาดไม่มีสิ้งเจือปนจริงๆ หรือไม่
เพียงแต่ว่ากิเลสของฟางเจิ้งต่ำมากเมื่อเทียบกับคนส่วนใหญ่ เหมือนกับอุดมการณ์ของเขา เพียงแค่อยากหาผู้หญิงไม่ต้องสวยสักคน แต่งงานมีลูกกัน ใช้ชีวิตง่ายๆ เขาไม่ใช่คนทะเยอทะยานหรือคนที่มีความปรารถนายิ่งใหญ่ แต่เป็นเพียงคนธรรมดาง
