แล้ว! ระบบนี่มันปลิ้นปล้อนเกินไปแล้ว!
“ระบบ นายไม่มีร่างจริงนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะทุบนายให้พ่อแม่จำนายไม่ได้เลย” ฟางเจิ้งโมโหแทบแย่
แต่ระบบไม่สนใจเขาเลย
ฟางเจิ้งก็พูดไปอย่างนั้น ถ้าระบบออกมาจริงๆ เขาน่าจะถูกต่อยตีมากกว่า
เงินก็จ่ายไปแล้ว เมล็ดก็ได้มาแล้ว จึงเปิดถุงดู ข้างในมีกระดาษแผ่นหนึ่ง ด้านบนเขียนอักษรใหญ่แถวหนึ่ง ‘กฎและวิธีปลูกข้าวผลึกอย่างละเอียด’
ฟางเจิ้งมองแวบหนึ่ง ในความคิดมีหลายสิ่งเพิ่มมา ล้วนเป็นข้อมูลเกี่ยวกับการปลูกข้าวผลึก ในนั้นมีข้อหนึ่งที่ชี้ให้เห็นเด่นชัดว่าการปลูกข้าวผลึกต้องปลูกด้วยวิธีแห่งสมาธิ ทุกวันต้องใช้น้ำบริสุทธิ์คู่กับสวดมนต์และกลิ่นอายพุทธถึงจะเติบโต ไม่อย่างนั้นจะตาย
ฟางเจิ้งมีน้ำบริสุทธิ์
มนต์ อย่างมากเขาก็ต้องสวดมนต์บทหนึ่งทุกวัน ส่วนกลิ่นอายพุทธที่ว่า ขอแค่ปลูกไม่ห่างจากวัดไปไกลเป็นอันใช้ได้ มิหนำซ้ำเขาเข้าฌานสมาธิทุกวัน ในตัวมีกลิ่นอายพุทธอยู่แล้ว ดังนั้นนี่ไม่ใช่ปัญหา
แต่ว่าการทำนาสมาธิคืออะไร? ในกฎและวิธีการปลูกข้าวผลึกอย่างละเอียดไม่ได้อธิบายไว้เลย!
ฟางเจิ้งเบนสายตาไปยังคัมภีร์ม้วนหนึ่งใต้ข้าวผลึกโดยจิตใต้สำนึก คัมภีร์นี้มีกลิ่นอายโบราณและเรียบง่าย ปกคัมภีร์เป็นสีเหลือง มองแวบแรกเป็นของโบราณ พอถือขึ้นมาดู ด้านบนเขียนอักษรใหญ่ไว้ว่าคำสวดนาสมาธิอย่างละเอียด ข้างล่างเป็นอักษรเล็กแนวตั้งว่า ฮุ่ยเหนิง[1]เขียน
“บูรพาจารณ์ลำดับหกนิกายเซนฮุ่ยเหนิงเป็นคน
