ี่คือปีใหม่ ห้าคนรวมกลุ่มกันมามอบของขวัญปีใหม่ให้! เขาเห็นดอกไม้ดอกช่อใหญ่รางๆ เห็นรางวัลชื่นชมต่างๆ เห็นการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือน แต่งงานมีภรรยาขาวสวยและรวย เดินอยู่บนจุดสูงสุดของชีวิต…
ขอไม่พูดถึงเรื่องการโลงโทษห้าคนนี้
ขณะเดียวกันกลับมีคนกำลังสับสนมาก
“พูด ไม่พูด พูด ไม่พูด…” จิ่งเหยียนกำลังกอดตุ๊กตาแมวขนยาวตัวหนึ่ง ดึงขนพลางพึมพำ
เรื่องที่เจอมาในวันนี้มันเหลือเชื่อมากเกินไป เธอเป็นนักข่าวจึงว่องไวและเฉียบแหลม นี่เป็นข่าวใหญ่แน่นอน ทว่าปัญหาคือข่าวนี้มันแปลกเกินไป ถ้าสร้างกระแสขึ้นมาได้จะเป็นไฟกองใหญ่ แต่ถ้าไม่ได้จะเป็นการใส่ร้าย ถูกคนด่าว่าเป็นข่าวปลอม
นี่ไม่เท่าไร ที่สำคัญคือจิ่งเหยียนกำลังขบคิดถึงความหมายของฟางเจิ้ง ตั้งแต่แรกเริ่มการกระทำของฟางเจิ้งทำให้เธอเคารพ อีกทั้งฟางเจิ้งยังไม่เหมือนคนที่คิดทำการใหญ่โดยไม่คำนึงถึงความเป็นไปได้หรือละโมบในชื่อเสียง การเอาเขามาสร้างกระแสแบบนี้คงจะไม่ดีนัก
คิดไปคิดมาจิ่งเหยียนจึงใช้วิธีดึงขนในการตัดสิน ทว่าเมื่อดึงขนเส้นสุดท้าย…
“พูด?” จิ่งเหยียนงงงัน ก่อนหัวเราะแห้งๆ หาดูบนตัวแมวอย่างละเอียดอีกรอบ ในที่สุดก็เจอขนที่หลุดรอดสายตาตรงหนวดมันเส้นหนึ่ง เธอยิ้มบางๆ แล้วดึงมันออกมา “ไม่พูดจริงๆ ด้วย!”
เมื่อแก้ความทุกข์ใจได้แล้วก็โยนแมวทิ้งไป ขึ้นเตียงนอน! ส่วนจะทำความสะอาดไหม? ขอโทษ เป็นผู้หญิงสมัยใหม่ เธอขี้เกียจมาก!
วัดเมฆาขาวก็ไม่ต่างกัน ห
