ติหรือว่าผ่าท้องล่ะ?”
“ผ่าท้องพ่อเอ็งสิ ฉันจะฆ่าแก!” เหมียวหลงตะคอกด้วยความโมโห ถือมีดปรี่เข้ามา
ฟางเจิ้งไม่กลัวเลย เขายืนกล่าวเรียบๆ “ดูท่าโยมคลอดมีดมาแล้วยังไม่พอใจนะ ไม่อย่างนั้นคลอดอีกสักเล่มไหม? หรือจะเอาแฝด?”
เฮือก…
เหมียวหลงตกใจจนตะลึงงันอยู่กับที่ ความเจ็บปวดก่อนหน้าเพิ่งผ่านไปไม่นาน จะมาอีกเล่มแล้ว? แถมยังมีแฝดอีก? ใครมันจะทนไหววะ! ถ้าถูกหามไปโรงพยาบาลอีกรอบ คงไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรแล้ว!
“กะ…แกมันหลวงจีนปีศาจ ฉันจะบอกให้นะ ฉันเหมียวหลงไม่ได้กลัวโว้ย! วันนี้ถ้าแกไม่อธิบายมา แกจะต้องเสียใจแน่!” เหมียวหลงยืดคอตรงกล่าว พลางโบกมือ “พวกแกมองอะไรอยู่ได้? ไปสิ!”
ต้าขุย เอ้อขุย ฉีเฟย หลูจวินสี่คนมองหน้ากันก่อนตะโกนเสียงดัง ควงมีดปรี่เข้าไป
“ดูท่าพวกโยมจะยังชอบมีด เล่มเดียวคงไม่พอ ถ้าอย่างนั้นแฝดสามเลยแล้วกัน” ฟางเจิ้งกล่าวจบก็ประทานบุตร!
“โอ๊ย!”
เหมียวหลง ต้าขุย เอ้อขุย ฉีเฟย หลูจวินร้องด้วยความตกใจพร้อมกัน กลิ้งไปกับพื้นมือกุมท้องร้องเสียงดัง เจ็บจนแทงใจ เจ็บจนเข้ากระดูก เจ็บจนหัวใจฉีกปอดแตก ที่สำคัญคือเจ็บจนชิน! ไม่ต้องไปโรงพยาบาลก็รู้ ท้องอีกครั้งแน่นอน! อีกอย่างไม่ใช่เล่มเดียวด้วย!
“เจ็บๆๆ…” ต้าขุยกุมท้องกลิ้งไปมา
“โอย ไต้ซือไว้ชีวิตด้วย พวกเราสำนึกผิดแล้ว” เอ้อขุยร้องตาม
เหมียวหลงทนไม่ไหวเหมือนกัน ร้องโอดครวญ “ไต้ซือ ไต้ซือ…ผมสำนึกผิดแล้ว หยุดเถอะ หยุดเถอะ…” ความกล้าที่เหมียวหล
