งมีตอนเผชิญหน้ากับฟางเจิ้งมาจากความที่เชื่อเรื่องสิ่งชั่วร้าย ไม่เชื่อว่าฟางเจิ้งมีความสามารถทำให้เขาตั้งครรภ์จริงๆ แต่หนึ่งครั้งเป็นเรื่องบังเอิญ สองครั้งคือความสามารถจริงๆ จะหาเรื่องคนแบบนี้ไม่ได้ อย่างน้อยๆ ก็หาเรื่องต่อหน้าไม่ได้! ได้แต่ยอมจำนน
ฟางเจิ้งมองห้าคนร่ำไห้ แต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะประคองพวกเขาขึ้นมา อย่างที่ระบบว่าไว้ ในตัวเขามีบุญกุศลและมีเนตรสวรรค์ มองเห็นละเอียดกว่าคนธรรมดามาก โดยเฉพาะกลิ่นอายบาปกรรมแรงกรรมพวกนี้ มองปราดเดียวก็รู้แล้ว
แม้ห้าคนนี้จะร้องไห้ด้วยความเสียใจ แต่กลิ่นอายบาปกรรมและแรงกรรมในกมลสันดานไม่ลดน้อยลงเลย กระทั่งยังเพิ่มขึ้น! คนแบบนี้ถ้าบอกว่าสำนึกผิดแล้ว ตีให้ตายฟางเจิ้งก็ไม่เชื่อ! เห็นได้ชัดว่านี่คือคนสารเลวที่ให้ตายยังไงก็ไม่สำนึก!
คิดถึงตรงนี้ ฟางเจิ้งประนมสองมือ “อมิตาพุทธ พวกโยม ฟ้าจะมืดแล้ว อีกเดี๋ยววัดจะปิด ถ้าโยมจะจุดธูปไหว้พระก็ไปที่อุโบสถ ถ้าไม่มีอะไรก็รีบลงเขาก่อนฟ้าจะมืดเถอะ จะคลอดลูกก็ไปคลอดที่โรงพยาบาลตามปกติเถอะ หืม…ต้องเรียกว่าคลอดมีดสิ”
ห้าคนได้ยินดังนั้นพลันอึ้งไป นี่หมายความว่ายังไง? นี่ไม่ตรงตามละครที่พวกเขาวางไว้น่ะสิ! หลวงจีนนี่ควรจะสงสาร ให้อภัยคู่แค้น ให้อภัยพวกเขาไม่ใช่เหรอ? แต่ทำไมถึงไล่กันล่ะ!
เหมียวหลงกล่าว “ไต้ซือ พวกเราสำนึกผิดจริงๆ แล้ว ท่านเอามีดในท้องพวกเราออกเถอะ เอาออกไป พวกเราจะไปทันทีเลยตกลงไหม? ท่านให้ผู้ชายตัวใ
