หญ่อย่างเราห้าคนคลอดลูกก็ยังดี แต่ให้คลอดมีดห้าเล่มมันไม่ไหวล่ะมั้ง?”
“ใช่ ไต้ซือ เห็นใจเถอะครับ พวกเราสำนึกผิดจริงๆ จากนี้จะไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีกแล้ว” คนหัวทองคนหนึ่งร้องโอดโอย
ฟางเจิ้งประนมสองมือ ยิ้มน้อยๆ “พวกโยมคิดให้ดีก่อนแล้วค่อยมาใหม่ วัดจะปิดแล้ว ต้องรีบลงเขานะ ฟ้ามืดทางลื่น ทางภูเขามันอันตราย”
“ไต้ซือ ถ้าท่านไม่แก้มีดในท้องพวกเรา พวกเราจะไม่ไป!” เหมียวหลงนำร่องเริ่มใช้อุบาย!
สี่คนที่เหลือพูดตาม “ใช่! ถ้าท่านไม่แก้มีดในท้องให้พวกเรา พวกเราไม่ไป! จะอยู่ในวัดนี่แหละ!”
กล่าวจบ ห้าคนเงยหน้ามองฟางเจิ้ง เห็นหลวงจีนจีวรขาวพลันยิ้ม ยิ้มอ่อนโยนและเจิดจรัสมาก
‘หรือจะมีหวัง?’ พวกเขาใจสั่นไหว เกิดแสงแห่งความหวัง ทว่าต่อมา
“เฮ้ยๆๆ ไต้ซือปล่อยมือ ปล่อยมือ…โอ๊ย!”
ปึก! ปึก!
เสียงก้นกระแทกพื้นดังขึ้นสองครั้ง เป็นเหมียวหลงกับคนหัวทองร่างกำยำถูกฟางเจิ้งหิ้วออกไป ไม่ว่าสองคนนี้จะต่อต้านยังไงก็หลุดออกจากมือฟางเจิ้งไม่ได้ สุดท้ายถูกจับโยนลอยออกไป!
…………………………………………..
[1] วิทยาราชหรือธรรมบาล เป็นชื่อของเทพประเภทที่สามในศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน รองจากพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ตามลำดับ
[2] ทหารน้ำ ในที่นี้หมายถึงคนที่รับจ้างโพสต์เนื้อหาสร้างกระแสกับเรื่องเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ
