ของจริง! ใช่ไหม?” จิ่งเหยียนถาม
ฟางเจิ้งยิ้มๆ ไม่พูดอะไร
จิ่งเหยียนใจสั่น นี่คือการยอมรับโดยนัย! เธอถามต่อ “ไต้ซือ คลิปต้นกกข้ามฟากถูกเผยแพร่ไปแล้ว คนนอกกำลังวิพากษ์วิจารณ์ท่านอยู่ แต่เสียงส่วนใหญ่คิดว่าท่านเป็นนักมายากลสร้างกระแส ฉันช่วยแสดงความบริสุทธิ์ให้เอาไหม?”
ฟางเจิ้งได้ยินแล้วก็ส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด ตลกน่า จะแสดงความบริสุทธิ์ไปทำไม? เขาอยากมีชื่อเสียง แต่ชื่อเสียงแบบนี้ต้องมีความยุ่งยากมาแน่ มิหนำซ้ำเรื่องนี้ก็พูดยาก ยิ่งแก้ยิ่งแย่ ถ้าคนไม่เชื่อ พูดมากไปก็หาเรื่องโดนด่าเท่านั้น เขาไม่อยากให้ถึงเวลานั้นถูกคนล้อมภูเขาด่าทอ ตอนนั้นเขาจะอยู่ยังไงไหว เลยตอบไปว่า “ขอบคุณเจตนาดีของสีกานะ แต่ไม่ต้องแสดงความบริสุทธิ์หรอก ทุกคนคิดยังไงเกี่ยวกับอาตมาเหรอ?”
จิ่งเหยียนชะงักงัน ตอนงานประลองศิลปะพู่กันจีน เธอคิดว่าฟางเจิ้งจะอาศัยจังหวะสร้างกระแส อยากมีชื่อเสียงเป็นเน็ตไอดอล ตอนนี้มาดูๆ แล้วไม่ใช่อย่างนั้น นี่คือไต้ซือที่ไม่แสวงหาชื่อเสียงและผลประโยชน์อย่างแท้จริง! จึงเกิดความเคารพขึ้นมาในฉับพลัน
จิ่งเหยียนถามอีก “ไต้ซือ พวกหัวทองนั่นจะไม่มาหาเรื่องหมู่บ้านอีกจริงๆ เหรอคะ?”
“อมิตาพุทธ วางใจได้ พวกเขาน่าจะไม่มีกระจิตกระใจสร้างปัญญาให้ชาวบ้านแล้วละ” รอยยิ้มของฟางเจิ้งในตอนนี้มีความชั่วร้ายเจืออยู่เล็กน้อย…
ระหว่างทางสองคนคุยกันเรื่อยเปื่อย ตอนเที่ยงวันจิ่งเหยียนมาส่งฟางเจิ้งที่ตีนเขาเอกดรรชนี